บทที่ 33 ฟางเส้นสุดท้าย

เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์บนเตียงดังขึ้นเป็นรอบที่เท่าไรแล้วไม่อาจนับได้

พลับพลึงนั่งกอดเข่าอยู่บนพื้นมุมห้อง สายตาจดจ่ออยู่ที่หน้าจอซึ่งสว่างวาบด้วยความหวาดผวา สิ่งที่ถูกส่งมาไม่ใช่ข้อความข่มขู่เหมือนเมื่อคืน หากเป็นภาพถ่าย

ภาพของแม่ที่กำลังเดินซื้อของอยู่ในตลาด

ภาพของป้าสายที่กำลังตากผ้าอยู่ห...