บทที่ 37 เงาของเสี่ยทรงชัย

ทันทีที่พลับพลึงก้าวข้ามธรณีประตูกลับเข้ามาในห้องพักผู้ป่วย ภคินที่ยืนรออยู่ก็ปรี่เข้ามาหาเธอทันที

“พลับ เป็นอะไรไหม มันทำอะไรเธอหรือเปล่า”

มือหนาจับไหล่บางทั้งสองข้าง พลางกวาดสายตาสำรวจหญิงสาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยความกระวนกระวาย

“แฮ่ม!”

เสียงกระแอมดังขึ้นจากคนบนเตียง

แบรนดอนที่นั่งพิงหัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ