บทที่ 18 ภาพเลือนลาง

“เหตุใด... เหตุใดคุณพี่จึงทำกับน้องเช่นนี้...”

เสียงหวานใสที่บัดนี้สั่นเครือและเต็มไปด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น นลินญารู้สึกเหมือนมีก้อนแข็งๆ จุกอยู่ที่ลำคอ เสียงนั้น... มันคือเสียงเดียวกับที่เธอได้ยินในห้องใต้ดิน เสียงที่เหมือนกับเสียงของเธอเองไม่มีผิดเพี้ยน

หญิงสาวในอดีตค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเงา...