บทที่ 21 ร่องรอยแห่งกาลเวลา

รถยนต์คันกะทัดรัดของพิมพ์ชนกแล่นผ่านประตูเหล็กดัดสีดำบานใหญ่เข้าสู่พื้นที่ของคฤหาสน์ตระกูลชวินท์ในเช้าวันรุ่งขึ้น ต้นจามจุรีอายุนับร้อยปีแผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงาครึ้มตลอดสองข้างทางที่โรยด้วยกรวดสีเทา พิมพ์ชนกชะลอความเร็วรถ พลางกวาดสายตามองสถาปัตยกรรมตะวันตกผสมผสานศิลปะไทยประยุกต์ของตัวคฤหาสน์ด้ว...