บทที่ 5 เสือซ่อนลาย EP.5 เลือกเอง
~ 3 วันต่อมา ~
ร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีขาว สวมทับด้วยเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำ ริมฝีปากหนาพ้นคว้นบุหรี่ลอยตลบอบอวลในผับใจกลางเมือง ขณะที่สายตาคมคู่ดุจับต้องไปยังชั้นหนึ่งของร้าน
“ได้ข่าวว่าน้องกรีน ไม่สบายเธอดีขึ้นแล้วเหรอ”
“อืม หมออนุญาตให้มาพักฟื้นที่บ้าน เมื่อเช้านี้เอง” ไทเกอร์บอกต้าหลิว นี้ก็ผ่านไป 3 วันแล้วที่ไอ้หล้าลูกน้อง ทำงานไม่ได้เรื่อง
“หมอ เขาบอกน้องเป็นอะไร”
“ไข้หวัดใหญ่ ตอนนี้ไม่เป็นอะไร เธอปลอดภัยดีแล้ว” ไทเกอร์จำใจต้องโกหก ผมคงไม่กล้าบอกไอ้ต้าไปตามความเป็นจริง ที่ยัยกรีนพยายามจะจบชีวิตตัวเอง แบบนี้มันคงช็อกพอๆกับผม นี้ผมเองก็คิดไม่ตกกับสิ่งที่ฟังจากปากยัยกรีน
ทว่าขณะที่ไทเกอร์ กำลังครุ่นคิดอะไรเช่นนั่น
“พี่เกอร์ โทษทีครับพี่”
“ว่าไงหล้า กูแม่งจะโทรตามมึงอยู่พอดี พึ่งโผล่หัวมาให้กูเห็นนะมึง”
“เธอคนนั่นมีเส้นสายไม่ธรรมดา การทำงานของทีมผมเลยช้า ขอโทษด้วยพี่เกอร์”
“ถึงเส้นสายของเธอคนนั่นจะไม่ธรรมดา แต่ก็ไม่เกินความสามารถของทีมผมครับ”
“ผมว่าเราไปหาที่เงียบๆ คุยกันดีกว่าครับ” เมื่อหล้า ว่ามาเช่นนั้น
“ต้า วันนี้กูมีธุระสำคัญกับไอ้หล้า คงดื่มเป็นเพื่อนมึงต่อไม่ได้แล้วละ” ไทเกอร์หันไปบอกต้าหลิว ด้วยท่าทีรีบร้อน
“ตามบาย นี้กูก็จะกลับแล้ว จะตามไอ้เจ ไอ้จี แม่งเกรงใจบรรดาเมียๆ พวกมันวะ”
จากนั้นไทเกอร์ก็ออกมาผับมาหาที่สงบๆ คุยกับหล้า
@ภายในรถของไทเกอร์
ทว่าเพียงแค่หล้าส่งรูปของตัวต้นเหตุที่ทำให้กรีนนรีอยากจบชีวิตตัวเอง ภาพของหญิงสาวร่างบางในชุดเดรสสีแดง ใบหน้าสวยหวานบนหน้าจอสมาร์ตโฟน ไทเกอร์ที่รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาบุคคลในภาพ ใบหน้าอันหล่อเหลาขมวดคิ้วด้วยสีหน้าสงสัย แต่นั้นก็ไม่เชื่อใจฝีมือลูกน้องมากนัก
“หล้า มึงแน่ใจเหรอว่าเบอร์ที่ส่งคลิปนั้นให้น้องกูคือเธอจริง” ไทเกอร์ถามเสียงสั่น สีหน้าราวกับไม่เชื่อ
“พี่ รู้จักเธอเหรอคับ ผู้หญิงในภาพนี้เธอชื่อปาลิตา พึ่งมาจากอิตาลี เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว”
“เหอะ...” ไทเกอร์อยากจะขำ ทว่าเขากับขำไม่ออกซะงั้น
“กูรู้จักเธอดี เลยแหละ”
“พี่เกอร์ จะให้ผมจัดการเธอต่อเลยไหมครับ จะให้ทำแบบไหนดี ข่มขืน แล้วอัดคลิปเอาให้ตาย อย่างที่พี่สั่ง หรือส่งเธอกลับบ้านเกิด...”
“ไม่ต้อง หมดหน้าที่มึงแล้ว ไปได้” น้ำเสียงน่าเกรงขามสั่งเสียงเข้ม
“ครับ...”
ไทเกอร์เมื่อได้คำตอบจากปากหล้าแน่ใจแล้ว ว่าคนที่ส่งคลิปไปให้น้องสาวคือหญิงสาวคนเดียวกับคนที่เช่าคอนโดของเขา
ร่างสูงกลับมาที่ผับ เพียงแค่ก้นแตะถึงเก้าอี้ มือก็หยิบแก้วบรั่นดีขึ้นมากระดกลงคอรวดเดียวหมด
“อ้าวเกอร์ ไหนมึงบอกมีธุระจะไปจัดการ” ต้าหลิวถามสีหน้างงงวย ผมก็คิดว่าไอ้ไทเกอร์มันกลับไปแล้ว ที่ไหนได้มันเปลี่ยนใจมานั่งดื่มเป็นเพื่อนผมต่อ
“กู รอแค่เวลาว่ะ” ไทเกอร์นั่งคุ้นคิดสักพักใหญ่ เข้าปล่อยให้แอลกอฮอล์ภายในร่างกายทำจิตใจเขาให้เย็นลง ทว่ายิ่งดื่มกับยิ่งไม่ได้ผลอย่างที่คิด ร้อนรนดั่งไฟสุมภายในร่างกาย
“เชี่ย...เอ้ย” ไทเกอร์สบถเสียงดังลั่น
!! เคล้ง !! มือหนากระแทกแก้วบรั่นดีในมือลงกับโต๊ะ
“เชี่ย เกอร์มึงเป็นห่าไรวะ เดือดฉิบหาย” ต้าหลิวมองหน้าเพื่อน สายตาเต็มไปด้วยคำถาม ไทเกอร์เดินออกจากเขาไปได้ไม่นาน ทว่าพอกลับเข้ามาทำไมเป็นแบบนี้ไปได้
“มีเรื่องให้เครียด นิดหน่อยวะ” ไทเกอร์ที่จะใช้บรั่นดีทำให้จิตใจเย็นลง ในเมื่อไม่เป็นอย่างที่คิด ร่างสูงลุกขึ้นจากโต๊ะ ยืนเต็มความสูง
“กูมีธุระไปจัดการ ขอตัว” ก่อนที่จะเดินออกจากร้าน ไทเกอร์หยิบขวดบรั่นดีขึ้นมากระดกจนหมดขวด ทำเอาต้าหลิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับคอแข็ง
“เชี่ย...เพรียวๆแบบนี้ มันดื่มไปได้ไงวะ” ถ้าให้เดาไอ้เกอร์มันต้องมีเรื่องอะไรที่ กระทบจิตใจมันแน่ๆ แต่เรื่องอะไรนั่นผมเองก็ไม่อาจรู้ได้ จะว่าเพื่อนแอบไปมีเมีย ก็ไม่น่าใช่ เพราะไอ้ตัวดี ยังติดดื่ม เที่ยว รักสนุกไม่พร้อมเอาตัวเองไปผูกมัดกับใคร พอๆ กับเขานี่แหละ
ด้านไทเกอร์หลังจากแยกกับต้าหลิว ร่างสูงก็กลับมาที่รถ ไทเกอร์คุ้นคิดเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ร่างสูงคว้ารถสปอร์ตคันหรูออกจากผับ ในเวลา 5 ทุ่มกว่าๆ ไม่นานก็มาถึงคอนโดหรูของตน ที่ตอนนี้ผมเปิดให้ลูกค้าคนสวยเช่าไปแล้ว
ก่อนที่จะขึ้นไปยังที่หมายเพื่อจัดการกับหญิงสาวเจ้าปัญหาที่นำพาความชิบหายมาสู่ครอบครัวของเขา มือหนาเปิดเก๊ะหน้ารถ หยิบซองยาสี่เหลี่ยมเล็กใส่ในกระเป๋ากางเกงยีนส์
“ใครที่มันทำร้ายน้องสาว คนนั้นต้องรับผลกรรมให้สาสม” ภาพที่กรีนนรีกอดเขาด้วยความกลัว ยังวนเวียนในหัวเขา คนเป็นพี่ชายที่ปกป้องความรู้สึกของน้องเห็นเช่นนั้น ปวดใจทรมานแทบขาดใจ
ด้านปาลิตาหลังจากที่วันนี้ฉันไปทานข้าว เดินช็อปปิ้งกับออสตินแฟนหนุ่มเบ้าหน้าแบกสันดาน จนกระทั่งกลับมาถึงคอนโดแล้วนั่น ฉันก็อาบน้ำแต่งตัวจะเข้านอน ที่ฉันยอมไปไหนมาไหนกับออสติน ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นนั้น เพราะรอเก็บข้อมูลเอาให้หมามันดิ้นไม่หลุด แล้วจัดหนักทีเดียว แต่ช่วงนี้ทำให้ไอ้เลวนั้นตายใจไปก่อน
ทว่าขณะที่ร่างบางในชุดคลุมที่พึ่งสระผมออกจากห้องน้ำมาหมาดๆ นั้น
!! ออด ออด !! เสียงออดดังมาจากหน้าห้องนอน ร่างบางเหลือบมองนาฬิกาอีกไม่กี่นาทีจะเที่ยงคืนแล้ว ใครกัน หรือออสตินลืมของ แต่นี้เขาออกจากคอนโดฉันไปจะครึ่งชั่วโมงแล้ว
!! ออด ออด !! เสียงออดที่ดังรัวขึ้นมา
“หรือจะเป็นอิอามมี่ ยัยนั้นมาที่นี่แล้ว ทำไมไม่โทรหรือไลน์มาก่อน ถ้าฉันไม่อยู่จะเสียเวลาเปล่า” ร่างบางที่นั่งซับผมที่เปียกชื้นหน้ากระจก จากนั้นก็ลุกออกจากห้องแต่งตัว
!! แก๊ก !! ปาลิตาที่ไม่ทันจะเปิดประตูต้อนรับคนมาใหม่ พร้อมกับเขาถือวิสาสะไขกุญแจเข้าห้องเธออย่างเสียมารยาท ร่างสูงในชุดเสื้อยืดยืนตรงหน้า พร้อมกับกลิ่นเหล้าบุหรี่ที่หึ่งมาแตะจมูก ปาลิตาที่เห็นเช่นนั้น ดวงตาเรียวเบิกกว้างด้วยสีหน้าตกใจสุดๆ ร่างบางในชุดคลุมอาบน้ำในสภาพไม่เรียบร้อย ถอยหลังกรุขณะที่ร่างสูงก้าวขาตาม
ทั้งสองจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ปาลิตารู้ตัวอีกทีเขาก็ตามฉันมาถึงในห้องเสียแล้ว
“คุณ มาที่นี่ทำไม” ฉันเช่าที่นี่แล้ว ถึงเขาจะเป็นเจ้าของคอนโดแต่ไขกุญแจเข้ามาแบบนี้ น่าเกลียดเสียมารยาทไปไหม
“ทำไม กลัวเหรอ” เขาจ้องเธออย่างไม่มีท่าทีเกรงใจ
นัยน์ตาทั้งสองคู่ประสานเข้าหากัน ทว่าขณะที่ปาลิตาตั้งสติได้ มือเรียวจะคว้าสมาร์ตโฟนโทรตามให้คนมาช่วยนั้น
!! พรึ่บ !! ทว่าไทเกอร์กับไวกว่า มือหนาบีบเข้าแขนเรียวพร้อมกับกดน้ำหนักลงที่แขนของเธอ
“นี้ปล่อยนะ คุณจะทำอะไร ฉันทำสัญญาเช่าคอนโดคุณแล้ว ช่วยมีมารยาทด้วย ไม่ใช่อยากจะมาก็มา ฉันจ่ายตังนะ ไม่ได้ขออยู่ฟรี” แต่นั้นใช่ว่าเขาจะสนใจคำพูดของเธอ
!! พรึ่บ !! มือหนาผลักคนตัวเล็ก จนกระทั่งร่างบางกระแทกเข้ากับเตียงนอนนุ่มๆ มือทั้งสองข้างจับแขนเรียวเล็กกดลงกับเตียงนอน จากนั้นร่างสูงก็ตามขึ้นไปคร่อมร่างบางเอาไว้ ไม่ปล่อยเธอได้มีโอกาสหนีตน
“นี้ ปล่อยนะ คุณจะทำอะไร ฉันบอกไปแล้วไง ฉันมีผัวแล้ว หรือคุณจะเป็นชู้” ปาลิตาคิดว่ายังไงเสีย ใช้ข้ออ้างนี้คงได้ผล
จมูกโด่งคมสันของไทเกอร์ปัดเข้าพวงแก้มใสของคนใต้ร่าง ขณะที่เธอหลบจูบ ไม่ยอมให้เขาจูบ แต่นั้นใช่ว่าคนอย่างปาลิตาจะปล่อยให้ตัวเองมีอารมณ์กับผู้ชายหน้าตาดีตรงหน้าหรอกนะ ไม่มีวัน
มือหนาถือวิสาสะลูบเข้าโคนขาใต้ชุดคลุมอาบน้ำขณะที่เธอถูกเขาผลักลงบนเตียง นัยน์ตาคมคู่ดุสบตาคนใต้ร่างอย่างใกล้ชิด
“เป็นชู้คุณเหรอ ก็ไม่เลวนะ งานถนัดผมเสียด้วยสิ” ปาลิตาที่ได้จังหวะ
!! เพี๊ยะ !! มือเรียวตบใบหน้าหล่อเหลา อย่างไม่ยั้งมือไทเกอร์หน้าหันไปตามแรงตบ เขามีสิทธิ์อะไรมาลวนลามฉัน
“เลว ฉันไปทำอะไรให้คุณ”
“ใครกันแน่ที่มันเลวใส่กันก่อน แน่ใจเหรอว่าไอ้คลิปบ้าๆที่คุณส่งให้คนของผม ไม่ใช่ฝีมือคุณ” ไทเกอร์ไม่ทนร่างสูงตะเบ่งเสียงดังลั่น
ทว่าเพียงแค่ปาลิตาที่เห็นเช่นนั้น
“ทำไม แสดงว่าผู้หญิงที่เป็นชู้กับสามีของฉันเห็นคลิปแล้วสินะ เป็นไงยัยนั่นตายยัง”
นั่นทำเอาไทเกอร์ทนไม่ได้ หญิงสาวตรงหน้าแช่งน้องสาวสุดที่รักของตน ความอดทนทั้งหมดที่มีถึงกับขาดลงทันที
“ผมสั่งให้คุณลบคลิปซะ” มือหนาจับเข้าที่ปลายคางเรียวที่จ้องหน้าเขาอย่างท้าทายอำนาจเสืออย่างเขา ไม่มีท่าทีเกรงกลัว
“ทำไม หรือคุณเป็นผัวนั่งนั้น แค้นมากเหรอที่เห็นเมียตัวเองเป็นชู้กับผัวชาวบ้าน” เธอเย้ยเขา
“ผม สั่งให้คุณลบคลิป” ไทเกอร์บีบปลายคางเรียวของคนตรงหน้าอย่างไม่ออมมือ แต่นั่นใช่ว่าคนตรงหน้าเจ็บแค่ไหน เธอจะขอร้องอ่อนข้อให้
“ไม่มีวัน”
“คุณไม่มีสิทธิ์แตะต้องคนของผม”
“ถ้ารักมันมาก แล้วปล่อยให้คนตัวเองมาเป็นชู้กับคนมีเจ้าของแล้ว ทำไม” ปาลิตาสาดคำพูดแรงๆ ใส่เขาอย่างไม่เกรงกลัว
“ได้ คุณจะไม่ลบใช่ไหม”
“ทำไมต้องลบ ในเมื่อฉันต้องการทำลายนังนั้นให้ย่อยยับ”
“ได้ จะเอาแบบนี้ใช่ไหม ผมจัดให้ตามคำขอ” ในเมื่อเขาขอร้องเธอดีๆ เธอไม่คิดจะฟัง
“งั้นก็คงต้องใช้วิธีของผม” ไทเกอร์ถอยมือกลับ
!! เพี๊ยะ...!! แต่นั้นใช่ว่าคนอย่างปาลิตาจะยอมให้เขาทำร้ายเธอเพียงฝ่ายเดียว มือเรียวตบเข้าใบหน้าหล่อเหลาซ้ำอีกครั้ง
!! กรอด !! ไทเกอร์เจ็บจนได้เลือดคลุ้งไปทั้งปาก แต่นั้นใช่ว่าคนอย่างเขาจะยอมให้เธอตบหน้าเขาเพียงฝ่ายเดียว
ร่างสูงกระชากคนตัวเล็กบนเตียงขึ้นมาจูบ จูบที่ดิบเถื่อนที่เขาต้องการชำระแค้นให้น้องสาวเพียงคนเดียวอย่างสาสม กับผู้หญิงร้ายกาจคนนี้ พูดดีด้วยคงเปลืองน้ำลายเปล่า
ลิ้นสากหนาดุดันแทรกเข้าโพรงปากของฉัน ขณะที่ฟันซี่ใหญ่กัดและขยี้ริมฝีปากของฉันรุนแรง เจ็บมาก ฉันเจ็บจนน้ำตาเล็ด จูบที่ไอ้บ้าหน้าหล่อยัดเยียดให้ฉัน แบบนี้อย่าเรียกว่าจูบเลย เพราะเขากัดและยัดเยียดความรุนแรงให้ฉันมากกว่า
‘ซี๊ด...เจ็บมาก’ นอกจากเขาจะยัดเยียดจูบที่เจ็บแสบ ที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังให้ฉันแล้ว เขายังไม่ปล่อยให้ปากฉันได้มีโอกาสได้หายใจ
!! ตุบ ตุบ !! มือเรียวตุบเข้าหน้าอก ราวกับคนที่จะขาดใจตายเพราะจูบของเขา ทั้งรสของบรั่นดี และกลิ่นบุหรี่ที่ริมฝีปากของเขา ฉันอยากจะกั้นหายใจตาย จะอ้วก เมื่อไหร่เขาจะหยุดจูบฉันสักที ไทเกอร์ถอนจูบออก
“ผมสั่งให้คุณลบคลิป”
“ไม่...”
“คุณเลือกเองนะ งั้นเตรียมรับแรงกระแทกได้เลย”
