บทที่ 7 คืนแรกในกรงทอง
ภายในห้องนอนกว้างขวางของเพนท์เฮาส์หรูที่ถูกปกคลุมด้วยแสงไฟสีส้มสลัว บรรยากาศเงียบสงัดทว่าอวลไปด้วยความอึดอัดจนแทบหลอมละลาย พะแพงถูกดันจนแผ่นหลังเนียนแนบชิดติดบานประตูไม้เนื้อหนา ร่างกายของเธอสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้เมื่อแผงอกแกร่งและเรือนร่างกำยำของ ‘เรนเจอร์’ กักขังเธอไว้ในอ้อมแขนโดยไร้ทางหนี
สัมผัสจูบอันรุนแรง จาบจ้วงและเอาแต่ใจของเรนเจอร์บดขยี้ลงบนริมฝีปากอิ่มสีหวานอย่างป่าเถื่อน เรียวลิ้นร้อนรุกรานสอดแทรกเข้ามาตักตักตักตักความหวานภายในช่องปากของเด็กสาวอย่างใจร้อน พะแพงพยายามบิดหน้าหนีและยกมือเรียวขึ้นยันอกแกร่งของเขาไว้สุดแรง แต่สำหรับชายหนุ่มผู้ฝึกฝนร่างกายมาอย่างดีแรงอันน้อยนิดของเธอเป็นเพียงแค่การสะกิดที่ยิ่งกระตุ้นตัณหาร้ายในกายเขาให้ลุกโชน
“อื้อ... อ่อย!”
พะแพงประท้วงเสียงอู้อี้อยู่ในลำคอน้ำตาแห่งความอับอายและขมขื่นไหลซึมออกจากหางตา รสชาติเค็มปร่าของน้ำตาไหลผ่านซอกแก้มลงมาประทับสัมผัสระหว่างริมฝีปากของทั้งคู่
เรนเจอร์ผละริมฝีปากออกเล็กน้อย ทว่าสายตาคมกริบสีเทาหม่นประกายเขียวอลเวงกลับจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังเปียกปอนไปด้วยน้ำตาอย่างไม่ลดละ ลมหายใจถี่กระชั้นและร้อนผ่าวของเขารดรินอยู่บริเวณปลายจมูกมน
“หยุดดิ้นได้แล้วพะแพง”
เรนเจอร์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำพร่า ก้านนิ้วเรียวยาวบีบกระชับที่ปลายคางมนบังคับให้เธอช้อนสายตาขึ้นสบตากับเขาตรง ๆ
“กูบอกแล้วไงว่ามึงไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ ยิ่งมึงดิ้น... กูยิ่งอยากจะรังแกมึงให้หนักขึ้น”
“ได้โปรด... คุณเรนเจอร์... อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ...”
พะแพงเอ่ยขอร้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ละล่ำละลักอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร
“ให้ฉันทำงานอย่างอื่นชดใช้หนี้ได้ไหม... ฉันยอมทำทุกอย่าง แต่ไม่ใช่เรื่องแบบนี้...”
“งานอย่างอื่นงั้นเหรอ?”
เรนเจอร์แค่นหัวเราะในคอ รอยยิ้มเหยียดยามประดับบนใบหน้าคมคายดั่งรูปสลัก
“เงินแปดล้านห้าแสน... มึงคิดว่าทำงานรับจ้างกวาดขยะหรือล้างจานชาติไหนถึงจะจ่ายหมด? ร่างกายบริสุทธิ์ของมึงนี่แหละ... คือสิ่งเดียวที่พอจะมีมูลค่าในสายตากู!”
พูดจบฝ่ามือหนาของเรนเจอร์ก็ออกแรงดึงเสื้อเชิ้ตนักศึกษาสีขาวนวลของพะแพงอย่างแรงจนกระดุมเม็ดบนขาดสะบั้นออกจากกัน!
แก๊ง!
เสียงกระดุมโลหะหลุดร่วงกระทบพื้นห้อง พะแพงตกใจจนส่งเสียงกรีดร้องออกมาเบา ๆ ร่างบางพยายามใช้มือทั้งสองข้างปกปิดเสื้อเชิ้ตที่แหวกออก เผยให้เห็นบราเซียสีหวานและผิวเนียนละเอียดดั่งไข่มุกน้ำงามที่ซ่อนอยู่ภายใน
“กรี๊ด! อย่า!”
“อย่าส่งเสียงดังไปเลย... คอนโดนี้เก็บเสียงอย่างดี ต่อให้มึงร้องจนคอแตก ก็ไม่มีใครหน้าไหนเข้ามาช่วยมึงได้หรอก!”
เรนเจอร์ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ตั้งตัว เขารวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างของพะแพงด้วยมือซ้ายเพียงข้างเดียว แล้วตรึงไว้เหนือศีรษะของเธอติดกับประตู ส่วนมือขวาอันทรงพลังยื่นเข้ามาบีบเค้นเอวคอดกิ่วก่อนจะรวบตัวเธอขึ้นอุ้มในท่าอุ้มแตงอย่างง่ายดาย
“ปล่อยฉันลงนะ! ปล่อย!”
พะแพงดิ้นรนทุบตีแผ่นหลังกว้าง แต่มันกลับไร้ผล เรนเจอร์สาวเท้าเดินตรงไปยังเตียงนอนขนาดคิงไซส์สีดำสนิทกลางห้อง แล้วเหวี่ยงร่างบางลงบนเบาะนุ่มอย่างไม่เบามือ
แผ่นหลังเนียนปะทะเข้ากับฟูกหนานุ่ม พะแพงรีบพลิกตัวเตรียมจะคลานหนีลงจากเตียงอีกฝั่ง แต่ทว่าเรนเจอร์กลับทาบทับเรือนร่างกำยำลงมาล็อคตัวเธอไว้อย่างรวดเร็ว ขาเรียวยาวของเขาแทรกกลางระหว่างขาคู่สวยของเธอน้ำหนักของตัวเขาที่กดทับลงมาทำให้พะแพงแทบเคลื่อนไหวไม่ได้
“จะหนีไปไหน?!”
เรนเจอร์โน้มตัวลงมากระซิบเสียงดุข้างหู ก่อนจะซุกไซ้ใบหน้าคมคายลงกับซอกคอหอมกรุ่นของเด็กสาว
กรามหนาซุกไซ้ดุนดันกระชากกลิ่นหอมธรรมชาติของดอกมะลิจากผิวกายเนียนนุ่ม พะแพงเอียงคอหนีด้วยความขยะแขยงและความหวาดกลัว แต่เรนเจอร์กลับใช้ฝ่ามือหนาบีบล็อคลำคอระหงไว้หลวม ๆ แล้วขบเม้มเนื้อเนียนบริเวณไหปลาร้าอย่างแรงจนเกิดรอยรักสีเข้มประทับชัดเจน
“อื้อ! เจ็บ! คุณเรนเจอร์ ฉันเจ็บ!”
พะแพงร้องไห้โฮออกมาด้วยความรวดร้าวทั้งกายและใจ
“เจ็บสิจะได้จำ!”
เรนเจอร์เอ่ยอย่างไร้ความปรานี เขายกตัวขึ้นเล็กน้อยใช้มือหนาถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นแผงอกกำยำกล้ามหน้าท้องเป็นลอนสวยงามและรอยสักลวดลายดุดันที่พาดผ่านลำตัว ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาอีกครั้งแล้วปลดบราเซียของพะแพงออกอย่างคล่องแคล่ว ทิ้งให้ทรวงอกอิ่มสวยคู่งามปรากฏแก่สายตาของเขาในความสลัว
ดวงตาสีเทาหม่นวาววับขึ้นด้วยตัณหาร้ายและความหลงใหลเมื่อได้ยลโฉมความงดงามอันบริสุทธิ์ตรงหน้า เรนเจอร์ไม่รอช้า เขายื่นฝ่ามือร้อนผ่าวเข้าไปกอบกำและเคล้นคลึงทรวงอกคู่สวยของพะแพงอย่างหนักสลับเบาตามอารมณ์ดุร้าย
“สวย... บริสุทธิ์สมราคาจริง ๆ”
เรนเจอร์พึมพำเสียงแหบพร่า ก้มลงใช้ริมฝีปากครอบครองยอดอกสีหวานครอบครองและตักตักตักตักดูดดึงอย่างหิวกระหาย
“ฮึก... อ๊ะ! อย่า...”
พะแพงสะอื้นไห้ร่างกายสั่นเกร็งด้วยความรู้สึกประหลาดที่ตื่นขึ้น ความเจ็บปวดจากการถูกบังคับผสมผสานกับความกระสันร่านที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน ทำให้สมองของเธอขาวโพนไปหมดมือบางที่เคยพยายามดันอกแกร่งเปลี่ยนเป็นเกร็งจิกขยำลงบนผ้าซีทูของเตียงนอนเพื่อระบายความรุ่มร้อน
เรนเจอร์ไม่ปล่อยให้เธอได้พักตั้งตัวมือหนาของเขาเลื่อนลงไปรูดซิปกระโปรงนักศึกษาทรงเอของเธอออกแล้วถอดกางเกงชั้นในตัวจิ๋วออกไปให้พ้นทาง ร่างกายเปลือยเปล่าอันบริสุทธิ์หมดจดของพะแพง บัดนี้ปรากฏแก่สายตาของซาตานร้ายโดยไร้สิ่งปิดบัง
