บทที่ 109 ตอน 109

“พวกมันไม่ใช่พ่อแม่ฉัน เพราะพวกมันนั่นแหละ ชีวิตฉันถึงเป็นแบบนี้” ใบหน้าสวยปล่อยน้ำตาให้รินไหล เพราะคนพวกนั้น เธอถึงอยู่ในสภาพนี้

“คุณอยากเล่าให้ใครสักคนฟังไหมคะ” วาริชถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน คนตรงหน้าจึงมองเธออีกครั้ง แววตาสวยดูสับสน วาริชจึงส่งยิ้มจริงใจไปให้ ไม่ว่าใครก็มีเรื่องที่เก็บซ่อนไว้ในใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ