บทที่ 13 ตอนที่ 13

อาทิตย์ต่อมา 

วาริชยังคงมาทำงานตรงเวลาเหมือนเดิม แม้เธอจะทำงานดึกดื่นทุกวัน แต่เธอชินกับมันซะแล้วละ บางวันไม่ได้นอนยังต้องแบกสังขารมาทำงานต่อที่ร้าน ไม่ใช่ขยันหรอกนะ แต่เธอแอบอู้ ปล่อยงานให้ค้างเยอะพอสมควร

“มารับไปกินข้าวกับพ่อ” 

ร่างสูงในชุดสูทเปิดประตูเข้ามาในร้าน ย่อนสะโพกสอบลงโซฟาตัวเดิม ที่เขาช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ