บทที่ 59 ตอนที่ 59

“ขอบคุณอีกครั้งนะม๊า” วาริชลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างบางเซนิดๆ เพราะดื่มไปมากพอสมควร ถ้าไม่ได้ร่างสูงที่เดินมาพอดีคว้าไว้ เธอคงกองเป็นผักเน่าอยู่ที่พื้นไปแล้ว 

“อ๊ะ ขอบคุณค่ะ… เฮียริว”ใบหน้าหวานที่ซบอยู่กับท่อนแขนแข็งแรง เห่อร้อนอย่างเขินอาย เพื่อคนที่ช่วยพยุงเธออยู่ มองตอบด้วยสายตาหยาดเยิ้ม 

“วา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ