บทที่ 74 กลัว

โซลี่ย์ค่อยๆปีนลงมาตามผ้าที่เธอผูกติดกันไว้ด้วยใจดวงน้อยๆที่สั่นไหวเธอยอมรับเลยว่าพอปีนลงมาตามผ้าแบบนี้มันทำเธอมือสั่นตัวสั่นไปหมดเพราะความสูงของบ้านหลังนี้ด้วย

แควก!!!

“พระเจ้าได้โปรด บอกทีว่าไม่ใช่อย่างที่ฉันคิด”เธอได้ยินเหมือนเสียงบางอย่างที่เหมือนเสียงผ้าขาด...

แควกกก!!!!!!

“กรี๊ดดดด”หัวใจดว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ