บทที่ 87 วันใหม่

เช้าวันรุ่งขึ้น

โซลี่ย์ตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้าเพื่อรอเวลาที่จะออกไปหาพวกสองแฝดกับสเตฟาน แต่วันนี้เธอรู้สึกไม่ดียังไงไม่ไรรู้เหมือนมันจะมีเรื่องเกิดขึ้นเลย ขนาดร่างกายเธอยังไม่พร้อมที่จะไปเลยแผลที่เท้ามันเริ่มปวดมากขึ้น

ก๊อก ๆ

แกร๊ก

“นายท่านสเตฟานให้ดิฉันมาตามคุณหนูโซลี่ย์ลงไปรับประทานอาหารเช้าค่ะ”...