บทที่ 1 เจ้าพ่อข่าวฉาว

มือใหญ่โยนโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูลงบนโซฟาทั้งที่หน้าจอยังมีข่าวฉาวของตนโชว์หราอยู่บนหน้าเพจข่าวบันเทิงมาร่วมสัปดาห์แล้ว

คิ้วเข้มขมวดมุ่น ดวงตาคมฉายแววยุ่งยากใจ ริมฝีปากหยักได้รูปสีสดแลดูสุขภาพดีเม้มแน่น ยกมือขึ้นเสยผมลวก ๆ ระบายความหงุดหงิด

“อะไรวะ ยังเล่นข่าวนี้กันไม่จบอีกหรือไง”

ปัณณ์ ปัณณธี อธิพัฒน์โภคิน ผู้จัดละครทายาทอดีตพระเอกดังซึ่งผันตัวมาเป็นผู้กำกับการแสดงทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวยาว ถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วก้มหน้าลงใช้มือกดบริเวณหัวคิ้วที่มันตึงแน่นจนแทบระเบิด

หนุ่มโสดรูปหล่อพ่อรวยอย่างเขามีแต่ผู้หญิงวิ่งเข้าหา แม้จะมีข่าวฉาวควงสาวไม่เว้นวัน แต่ไม่เคยสักครั้งที่จะมีใครกล้าใส่ความเขาในเรื่องเสียหายขนาดนี้

“ปัณณ์ เป็นยังไงบ้าง”

อัณณา ผู้เป็นมารดาเดินตรงดิ่งเข้ามาสวมกอดลูกชายคนสุดท้องหลังเพิ่งกลับมาถึงจากท่องเที่ยวพักผ่อนต่างประเทศกับสามี แม้อยากจะด่าให้เด็กดื้อรู้สำนึก แต่เมื่อเห็นหน้าตาเคร่งเครียดของลูกชายก็อดที่จะสงสารไม่ได้

เธอทั้งเตือน ทั้งต่อว่า ทั้งข่มขู่ แต่ลูกชายของเธอกลับรักสนุกและถือตัวว่าเก่ง ไม่มีผู้หญิงหน้าไหนสามารถสร้างเรื่องยุ่งยากใจให้ตนได้ แต่เขาคงลืมคิดไปว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนเจ้าชู้รักสนุกอย่างเขายังมีหญิงสาวที่ชอบเล่นกับไฟและอยากจับเขาให้อยู่หมัดด้วยการตั้งท้อง

“ครับแม่ นักข่าวเล่นข่าวกันไม่เลิกเลย ผมก็ติดต่อหลินไม่ได้ด้วย ที่คอนโดก็ไม่อยู่ ไม่รู้หนีไปไหน”

เมื่อนึกถึงคู่กรณีอย่าง มาลิน นางแบบสาวสุดเซ็กซี่ก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด เธอปล่อยข่าวว่าเขาทำเธอท้องทั้งที่นอนด้วยกันแค่ไม่กี่ครั้ง แถมเขายังป้องกันตัวเองอย่างดีทุกครั้ง และที่สำคัญ หลังจากปล่อยข่าวนี้แล้ว ทั้งเจ้าตัวและผู้จัดการต่างก็หายต๋อมเข้ากลีบเมฆ

“แกแถลงข่าวเลยดีไหมปัณณ์”

ปุณณ์ ปุณณิธิ พี่ชายคนรองเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นหลังกลับจากพาภรรยาไปตรวจครรภ์ แม้หลายวันมานี้จะพยายามช่วยน้องชายแก้ปัญหา แต่ในเมื่อตัวต้นเรื่องหายเข้ากลีบเมฆไป จึงยังไม่ได้มีการเจรจาถามความจริงอะไรกันทั้งนั้น พวกเขาจึงยังไม่สามารถจัดแถลงข่าวได้

ด้วยเหตุนี้จึงทำให้สื่อต่าง ๆ ยังคงเล่นข่าวฉาวนี้ไม่เลิก ยอดการค้นหาติดอันดับหนึ่งต่อเนื่องหลายวัน และเขาแทบไม่กล้าโผล่หน้าออกไปไหนเพราะทุกที่จะมีนักข่าวมารอสัมภาษณ์เต็มไปหมดจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว

แต่จะให้เขาแถลงข่าวเอ่ยปฏิเสธทันทีโดยโยนความผิดไปให้ฝ่ายหญิงทั้งที่ยังไม่ทันได้พูดคุยกันเลยก็คงทำไม่ได้ แม้จะรู้ว่าสาเหตุหลักที่เธอทำแบบนี้เพราะเขาเริ่มตีตัวออกหากและกำลังเขี่ยเธอทิ้งแล้วก็ตาม

“ไม่ได้หรอกพี่ปุณณ์  ผมยังไม่ได้คุยกับหลินเลย ขืนไปปฏิเสธก่อนทั้งที่ยังไม่ได้คุยกันคงโดนกระแสสังคมถล่มยับ แค่หลายวันมานี้ก็โดนด่าจนแทบไม่เป็นผู้เป็นคนแล้ว”

“เฮ้อ แม่ไม่ได้อยากซ้ำเติมแกนะเจ้าปัณณ์ แต่แม่บอกพวกแกแล้วใช่ไหมว่าอย่าประมาท ข่าวฉาวเปลี่ยนผู้หญิงมันไม่ได้ทำให้พวกแกเสียหายหรืออับอาย แต่ข่าวแบบนี้มันทำให้แกเสียประวัติ ไหนจะกระทบกับชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลอีก”

ตัวต้นเรื่องก้มหน้างุดสำนึกความผิด เพราะเขาดื้อดึงและใช้ชีวิตด้วยความประมาท ถือว่าตัวเองควบคุมทุกอย่างได้โดยเฉพาะพวกผู้หญิง เลยโดนดัดหลังแบบนี้

“เอาเถอะครับอัณณ์  อย่าเพิ่งต่อว่าลูกตอนนี้เลย แค่นี้เจ้าปัณณ์มันก็เครียดมากพอแล้ว ดูสิ แก้มตอบลงไปตั้งเยอะ”

อัณณาค้อนลูกชายคนเล็กตาคว่ำ ทั้งห่วง ทั้งโกรธ ทั้งสงสาร ความรู้สึกมันผสมปนเปกันไปหมด

“คุณโปรดไม่ต้องมาเข้าข้างลูกเลยนะคะ นี่ไง ลูกชายคุณทำผู้หญิงท้องเหมือนคุณไม่มีผิด จะแนะนำให้ทำยังไงคะ ให้พามาแอบไว้ที่คอนโดเงียบ ๆ เหมือนที่คุณทำกับอัณณ์ไหม”

“โธ่ ที่รัก ใจเย็นสิครับ ฟังลูกก่อน ลูกก็บอกอยู่ว่าค่อนข้างมั่นใจว่าไม่ได้ทำหลินท้อง แต่ของผม ผมมั่นใจว่าทำอัณณ์ท้องนะ เอามาเทียบกันไม่ได้นะครับ”

“ไม่รู้ล่ะ จบเรื่องนี้เมื่อไหร่ เราได้เห็นดีกันแน่ เจ้าปัณณ์”

คนเป็นแม่ชี้หน้าคาดโทษ ทำเอาลูกชายทั้งสองคนเสียวสันหลังวาบ ดีที่คนรองรอดพ้นความผิดไปแล้วเพราะแต่งงานอยู่กินกับภรรยาอย่างถูกต้อง แต่ลูกชายคนเล็กที่ทำตัวลอยไปลอยมาจนได้เรื่องนี่สิ ไม่รู้ว่าจะโดนจับแต่งงานเพื่อดัดนิสัยตามที่คนเป็นแม่เคยลั่นวาจาเอาไว้หรือเปล่า

“ครับแม่”

“อย่าเพิ่งไปขู่ไอ้ปัณณ์มันเลยครับแม่ ตอนนี้เราจะทำยังไงให้หาหลินเจอ ผ่านไปตั้งหลายวันแล้ว คนของผมก็ยังไม่ได้เรื่อง เพื่อนดารานางแบบไม่มีใครรู้ข้อมูลของหลินเลย”

“พ่อให้พี่แป้งจ้างนักสืบแล้ว ไม่นานคงตามเจอ ตอนนี้ปัณณ์ก็ต้องอดทนก่อน ถ้าอ่านคอมเมนต์แล้วเครียดก็ไม่ต้องเปิดโซเชียล เรื่องนี้ให้พ่อกับพี่จัดการ ไว้เจอหลินเมื่อไหร่ ปัณณ์ค่อยไปคุยกันให้รู้เรื่อง”

“ขอบคุณมากครับพ่อ”

“ที่ทำหน้าจ๋อยนี่เพราะอะไร เสียดายอิสรภาพหรือเปล่า”

“ผมมั่นใจว่าไม่ได้ทำหลินท้องจริง ๆ ครับแม่ ผมป้องกันทุกครั้ง แล้วเราก็มีอะไรกันไม่กี่ครั้งเอง ผมว่าหลินทำแบบนี้คงเพราะโกรธที่ผมเขี่ยหลินทิ้งแล้วมีเด็กใหม่”

“เจ้าชู้จนได้เรื่อง”

บทถัดไป