บทที่ 26 ถ้าใช่แล้วจะทำไม

“ไปคุยกันหน่อยสิ ชิดจันทร์”

“นี่คุณ ปล่อยฉันนะ”

ชิดจันทร์ยืนขึ้นแล้วพยายามแกะมือที่แข็งราวคีมเหล็กออกจากข้อมือของตน เพลงขลุ่ยเห็นดังนั้นจึงลุกขึ้นแล้วตะปบมือลงไปบนมือใหญ่ของปัณณธี

ดวงตาสองคู่มองสบกัน สะท้อนแวววาบวับในความมืดจนน่ากลัวจะมีเรื่อง

“ปล่อยลูกจัน”

“คุณต่างหากที่ต้องปล่อย ผมจะพาคู่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ