บทที่ 38 คุณรับผมไหว

“ไง ติดใจเหรอ หรือเมื่อกี้มันเร็วไป ยังไม่สะใจสินะถึงยังไม่ยอมกลับ”

หมอหนุ่มลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าหาร่างบางที่มองเขาด้วยแววตาวาววับเอาเรื่อง ก่อนจะจับข้อมือพาเธอเดินออกมาที่ห้องนั่งเล่น ปิดไฟทุกดวงให้เหลือเพียงโคมไฟมุมห้องแล้วกลับมานั่งข้าง ๆ บนโซฟาตัวยาว

“ฉันไม่ได้พิศวาสอะไรคุณสักนิดค่ะ ที่ยั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ