บทที่ 45 จะไม่เสียดายมันทีหลังแน่เหรอ

ดึกแล้วแต่เสียงสายเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงยังคงดังต่อเนื่องไม่หยุดปลุกให้ชิดจันทร์สะดุ้งตื่น

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นดู เห็นเป็นชื่อคนรักเก่าจึงกดตัดสายทิ้งแล้ววางหน้าจอคว่ำลงบนโต๊ะ แต่เพียงไม่กี่วินาที เสียงเรียกเข้าแสนน่ารำคาญก็ดังขึ้นอีกครั้ง จึงจำใจกดรับสาย

“สวัสดีค่ะ...