บทที่ 60 ขนาดเพื่อน...ยังไม่เว้น

“ทำบ้าอะไรลงไปวะ...แม่งเอ๊ย”

มือข้างที่ก่ายหน้าผากทุบรัว ๆ เผื่อว่ามันจะช่วยให้ความทรงจำเมื่อคืนเลือนหายไป แต่ยิ่งทำร้ายตัวเองเท่าไร ภาพใบหน้าหวานแดงซ่านเหยเกและเสียงครางกระเส่ามันยิ่งตอกย้ำชัดเจนว่าเขามันเป็นผู้ชายชั่วช้าแค่ไหน

ขนาดเพื่อน...ยังไม่เว้น

เขาไม่ควรเริ่ม แม้เธอจะยินยอมพร้อมใจแถมย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ