บทที่ 61 ใส่พานมาถวาย

“ขลุ่ย ใจเย็นดิ๊ จะรีบไปไหน”

เพียงขิมวิ่งคว้าแขนพี่ชายเอาไว้ได้ทันก่อนที่เขาจะเข้าไปในลิฟต์ คนตัวโตหันมองหน้าน้องสาวอย่างไม่สบอารมณ์ ทั้งที่ปกตินอกจากสายตาเบื่อหน่ายระอาใจในความดื้อแล้ว เธอก็จะเห็นเพียงแววตารักใคร่อย่างจริงใจมาตั้งแต่จำความได้

“หิวไม่ใช่หรือไง อยากกินแกงคั่วหอยขมนี่ จะให้แวะที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ