บทที่ 65 ภาวนาสิ เผื่อเธอจะรอด

“ชอบมันมากเลยใช่ไหม ไอ้ปัณณ์น่ะ”

“อือ แล้วจะทำไม”

“ก็ไม่ทำไมหรอก แค่จะทำอย่างนี้ไง”

ต้นขาแกร่งดันขาเรียวให้แยกออกแล้วกดท่อนเนื้อพรวดพราดเข้าไปในความฉ่ำเยิ้มรวดเดียวสุดโคน รินนาผวากอดแผ่นหลังแกร่ง ในขณะที่คนตัวโตคำรามลั่น สัมผัสหนึบหนับของเธอทำเขาสั่นไปทั้งตัว

“ไอ้บ้า อย่าคิดว่าทำอะไรฉัน แล้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ