บทที่ 83 ใกล้ชิดดวงจันทร์

ปัณณธีทิ้งกายลงนอนหงาย รั้งร่างบอบบางเข้าสู่อ้อมกอด ลมหายใจทั้งคู่ยังคงหอบกระชั้น หัวใจสองดวงเต้นกระหน่ำสะท้อนบนแผงอก

“ดีขึ้นไหม ลูกจัน”

มือใหญ่ร้อนผ่าวลูบไล้ต้นแขนเรียว ผิวเนื้ออ่อนบางนุ่นเนียนลื่นมือที่เขาสัมผัสทุกคืนทำให้ยิ่งรู้สึกหวงแหนแทบขาดใจ

หากเขามาช้ากว่านี้อีกเพียงนิด เธอถูกมันรังแก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ