บทที่ 113 บทที่ 113

‘เธอต้องไปทำงาน จะมามัวร้องไห้อยู่แบบนี้ไม่ได้’ อ้ายคิดได้ดังนั้นเธอจึงลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนที่เธอจะเดินลงมาจากห้องพักมาที่ลานจอดรถเพื่อขับรถไปทำงาน

ระหว่างทางขับรถไปทำงาน อ้ายได้จอดแวะที่ร้านขายยาเพื่อซื้อยาคุมเพราะเธอไม่รู้ว่าเมื่อคืนพิชญ์ได้ป้องกันหรือเปล่า เมื่อซื้อเสร็จอ้าย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ