บทที่ 33 บทที่ 33

“คือ...โถผึ้ง” อาร์เดินเข้ามาโอบไหล่ผึ้งที่นั่งก้มหน้าน้ำตาคลออยู่ที่โต๊ะอาหารพลางลูบไหล่ผึ้งเบาๆ

“ก็บริษัทฉันยังไม่ได้จัดงานเปิดตัวแล้วก็มีฤกษ์เปิดตัวบริษัทที่ชัดเจนแล้ว เอาไว้ให้ผ่านงานเปิดตัวบริษัทไปก่อนนะ” อาร์พยายามพูดเกลี้ยกล่อมผึ้งพลางก้มลงไปจูบที่แก้มผึ้งแล้วคลอเคลียอยู่ที่ลำคอระหงของผึ้ง

‘จ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ