บทที่ 73 บทที่ 73

พิชญ์เข้าประชุมคุยงานไปสักพักใหญ่ๆ จนตอนนี้เป็นช่วงที่อยู่ระหว่างพักการประชุม

พิชญ์เดินออกมาจากห้องประชุม  ส่วนเลขาของเขาก็แยกไปทำธุระส่วนตัวอีกทาง พิชญ์เดินมานั่งดื่มกาแฟที่ล็อบบี้ของบริษัทข้ามชาติพลางรู้สึกคิดถึงอ้ายขึ้นมา 

‘เขาจะทำยังไงดี โทรไปอ้ายก็ไม่รับ ส่งข้อความไปอ้ายก็ไม่อ่าน เขาทนไม่ไหวแ...