บทที่ 95 บทที่ 95

พิชญ์กับใบเตยเดินมาถึงบริเวณที่รถของพิชญ์จอดอยู่ก่อนที่พิชญ์จะหันมาพูดกับใบเตย

“พี่กลับก่อนนะ”

ใบเตยที่ก้มหน้าอยู่เงยหน้าขึ้นมามองพิชญ์พลางน้ำตาคลอก่อนที่เธอจะตัดสินใจโผเข้ากอดพิชญ์อย่างต้องการกำลังใจพลางซบใบหน้าลงบนอกแกร่งของพิชญ์แล้วร้องไห้ออกมา

พิชญ์ตกใจชะงักไปเล็กน้อยแต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร พิช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ