บทที่ 12 ตอนที่ 12
จากนั้นเขาก็เดินไปหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดมืออย่างใจเย็น ก่อนจะหันมามองเธอที่ยังนอนอ่อนระทวยอยู่บนเบาะด้วยสายตาว่างเปล่า
“พรุ่งนี้เย็นเจอกันครับ”
สิ้นประโยคที่เย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก วินธัยก็หมุนตัวเดินนิ่งๆ หายเข้าไปในห้องส่วนตัวอีกห้องทันที ทิ้งไว้เพียงเสียงปิดประตูดัง แกร๊ก ที่ตอกย้ำว่าเวลา...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ตอนที่ 1
2. บทที่ 2 ตอนที่ 2
3. บทที่ 3 ตอนที่ 3
4. บทที่ 4 ตอนที่ 4
5. บทที่ 5 ตอนที่ 5
6. บทที่ 6 ตอนที่ 6
7. บทที่ 7 ตอนที่ 7
8. บทที่ 8 ตอนที่ 8
9. บทที่ 9 ตอนที่ 9
10. บทที่ 10 ตอนที่ 10
11. บทที่ 11 ตอนที่ 11
12. บทที่ 12 ตอนที่ 12
13. บทที่ 13 ตอนที่ 13
14. บทที่ 14 ตอนที่ 14
15. บทที่ 15 ตอนที่ 15
16. บทที่ 16 ตอนที่ 16
17. บทที่ 17 ตอนที่ 17
18. บทที่ 18 ตอนที่ 18
19. บทที่ 19 ตอนที่ 19
20. บทที่ 20 ตอนที่ 20
21. บทที่ 21 ตอนที่ 21
22. บทที่ 22 ตอนที่ 22
23. บทที่ 23 ตอนที่ 23
24. บทที่ 24 ตอนที่ 24
25. บทที่ 25 ตอนที่ 25
26. บทที่ 26 ตอนที่ 26
27. บทที่ 27 ตอนที่ 27
28. บทที่ 28 ตอนที่ 28
29. บทที่ 29 ตอนที่ 29
30. บทที่ 30 ตอนที่ 30
31. บทที่ 31 ตอนที่ 31
32. บทที่ 32 ตอนที่ 32
33. บทที่ 33 ตอนที่ 33
34. บทที่ 34 ตอนที่ 34
35. บทที่ 35 ตอนที่ 35
36. บทที่ 36 ตอนที่ 36
37. บทที่ 37 ตอนที่ 37
38. บทที่ 38 ตอนที่ 38
39. บทที่ 39 ตอนที่ 39
40. บทที่ 40 ตอนที่ 40
41. บทที่ 41 ตอนที่ 41
42. บทที่ 42 ตอนที่ 42
43. บทที่ 43 ตอนที่ 43
44. บทที่ 44 ตอนที่ 44
45. บทที่ 45 ตอนที่ 45
46. บทที่ 46 ตอนที่ 46
47. บทที่ 47 ตอนที่ 47
48. บทที่ 48 ตอนที่ 48
49. บทที่ 49 ตอนที่ 49
ย่อ
ขยาย
