บทที่ 15 ตอนที่ 15

“จ้าแม่... สวยมากจ้า แต่ถ้าขาที่กะเผลกนั่นมันทรุดลงไปกลางฟลอร์ กูไม่แบกมึงขึ้นรถนะ บอกก่อน”

“มึงก็พูดไป กูไม่ได้ขาขาดสักหน่อย แค่ตึงๆ เอง”

กานต์ธิดาฝืนยิ้มท้าทาย ทั้งที่ความจริงเพียงแค่ขยับลงจากรถ ความเจ็บแปลบที่โคนขาก็แล่นริ้วขึ้นมาจนต้องลอบสูดปาก

“ป่ะ ลงไปได้แล้วส้มส้ม งานเริ่มแล้วมึง”

ทันทีที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ