บทที่ 33 ตอนที่ 33

กานต์ธิดารู้สึกเหมือนกรรไกรเชือดเฉือนที่กรามเพราะต้องอ้าค้างไว้นานๆ ความยิ่งใหญ่ที่รุกล้ำเข้ามาทำให้เธอสำลักจังหวะอยู่บ่อยครั้งจนน้ำตาคลอเบ้า แต่วินธัยกลับไม่ยอมให้เธอพัก เขาขยับสะโพกสอบสวนเข้าหาโพรงปากนุ่มอย่างบ้าคลั่ง ความใหญ่โตที่คับแน่นจนผนังปากแทบปริทำเอาเขาสุขสมจนแทบคลั่ง

“ปากคุณ... มันตอดรัด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ