บทที่ 2 Chapter 2
Win Talk
K University คณะวิศวกรรมศสตร์
12.12 น.
''มึงหายหัวไปไหนมาไอ้วิน กูแม่งโทรตามมึงตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะ''
พอผมเดินเข้ามาถึงใต้ตึกตรงโต๊ะที่พวกเพื่อน ๆ นั่งรวมกันอยู่ไอ้ไทเกอร์ก็ด่าผมขึ้นมาแทบจะทันที
''กูไม่ว่างไง ถ้าว่างกูก็รับสายไปแล้ว''
ผมตอบกลับไปอย่างไม่แยแส พร้อมกับมองโปรเจคที่วางอยู่บนโต๊ะว่ามันมีปัญหาตรงไหนพวกแม่งถึงได้ตามตัวผมถี่ยิบขนาดนี้
''อ่ะมึงมองให้พอ พอไอ้คิงพ่อมึงมาใช่มั้ยมึงเตรียมตัวตอบคำถามมันได้เลยนะว่าทำไมพวกกูถึงไม่มีแผงวงจรตัวใหม่มาเปลี่ยน''
ผมขมวดคิ้วแล้วจิ๊ปากออกมาอย่างหัวเสียเมื่อรับรู้ได้ทันทีว่าเพราะอะไรไอ้ไทเกอร์ถึงโทรตามผมถี่ยิบขนาดนี้
''สัส แล้วทำไมมึงไม่บอกกูว่าวงจรมีปัญหา''
ผมด่ามันอกไปอย่างหัวเสีย
''กวนตีนกูแล้วมั้ยมึงอ่ะ แหกตาดูกูโทรตั้งแต่กี่โมงมึงรับมั้ย''
ไอ้ไทเกอร์สวนกลับมาพร้อมกับเท้าเอวมองหน้าผมอย่างหงุดหงิด
''มึงเลิกตีกันก่อน แล้วช่วยกูคิดว่าจะหาตัวใหม่ได้จากไหนมาเปลี่ยน''
ไอ้แซมที่นั่งจ้องไอ้เครื่องยนต์หน้าตาประหลาดนั่นอยู่นานก็พูดขึ้นห้ามทัพก่อนจะเงยหน้ามามองพวกผม
''แล้วไอ้คิงไปไหน?''
ผมถามออกมาพร้อมท่าทีกังวลเมื่อนึกถึงไอ้เพื่อนตัวดีที่เหมือนพ่อมากกว่า แค่คิดก็สยองแล้วถ้าโดนมันด่า
''ส่งเมียกำลังมา''
ไอ้ไทเกอร์ตอบคำถามผมก่อนจะนั่งลงตรงฝั่งที่ว่างอยู่แล้วจ้องไอ้เครื่องยนต์นั่นเหมือนไอ้แซม
''เอาไงวะสัส มึงว่าถ้าต่อสายใหม่จะทันป่ะ?''
ไอ้ไทเกอร์ที่นั่งจ้องเครื่องเวนนี่อยู่นานก็ถามขึ้นพร้อมกับขมวดคิวหมุน
''มันต่อได้แต่มึงต้องรื้อสายใหม่หมดมึงเอาหรอ?''
ไอ้แซมพูดประโยคชวนน่าขนลุกนั่นออกมาทำเอาไอ้ไทเกอร์ทำหน้าผวาทันทีเมื่อนึกภาพว่าจะต้องรื้อใหม่หมด
''เดี๋ยวกูไปหาซื้อวงจรใหม่ให้ มันส่งพรุ่งนี้ไม่ใช่หรอ?''
ผมพูดออกไปพร้อมกับมองหน้าพวกมันอย่างต้องการคำตอบ
''ก็ต้องหาวันนี้ป่ะ ส่งพรุ่งนี้มึงจะมาเปลี่ยนพรุ่งนี้มันไม่ทันไง''
ผมพ่นลมหายใจออกมาอย่างหัวเสีย แม่ง!! ไอ้คิงจะกระทืบกูมั้ยวะ
''เห้ย ๆ ไหมป่ะ? นั่นไหมป่ะ?''
อยู่ดี ๆ ไอ้ไทเกอร์ก็โวยวายขึ้นพร้อมกับชี้ไปทางด้านหลังไอ้แซมทำให้พวกผมต้องมองตามทันที
''ทำไม มึงจะทำไร?''
ผมถามกลับไปพร้อมกับมองมันอย่างไม่พอใจ
''มึง ไหมนี่ท๊อปเซคเลยนะกูว่าให้ไหมช่วยดูเถอะ''
คำพูดของไอ้ไทเกอร์ทำเอาไอ้แซมขมวดคิ้วทันที
''สัส นี่มึงคิดแล้วให้ผู้หญิงมาซ่อมงานให้ อับอายชิพหาย''
มึงจะอับอายหรือโดนเหี้ยคิงด่าอ่ะ คิดเอา''
ผมกับไอ้แซมมองหน้ากันอย่างครุ่นคิดแต่ไม่ทันแล้ว ไอ้ไทเกอร์คือพุ่งไปลากคนตัวเล็กที่กำลังเดินเข้าคณะมาอย่างไว
''มีไรให้ช่วยหรอ?''
เสียงหวานดังขึ้นพร้อมกับมองหน้าไอ้แซมแต่ไม่มองหน้าผม คือไรวะ?
''ช่วยดูไฟตรงนี้ให้หน่อย คิดว่าแผงวงจรมันพังอ่ะกะจะเปลี่ยนแต่คงหาไม่ทัน''
ไอ้แซมอธิบายพร้อมกับขยับให้คนตัวเล็กนั่นนั่งเพื่อดูไอ้เครื่องเจ้าปัญหานั่น
''อ่า ... งั้นแปปนึงได้ป่ะเดี๋ยวมาดูให้ขอไปหาเพื่อนแปป''
''เอ้ย ได้ ๆ ตามสบายเลย''
ไอ้ไทเกอร์ตอบกลับไปก่อนจะผายมือเชิญแบบเกร็ง ๆ
''สัสกูเกร็งมาก สวยจังวะ''
หลังจากคนตัวเล็กนั่นเดินออกไปแล้วไอ้ไทเกอร์ก็พูดออกมาพร้อมกับมองตาม
''ก็เพื่อนกันมั้ย มึงเพ้อไร''
ผมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแบบไหนผมเองก็ไม่แน่ใจ
''เอ้า หงุดหงิดเหี้ยไรมึงเนี่ย''
ผมไม่ตอบแต่ลุกขึ้นแล้วเดินแยกออกมาทันที ไม่รู้ว่าจะไปไหนเหมือนกันเลยตัดสินใจเดินเข้าห้องน้ำใต้ตึกเพื่อสูบบุหรี่แทน
