บทที่ 22 บทที่ 21

เมียครับ 21

วาวา

หลังจากวันนั้น ฉันก็ต้องย้ายกลับมาอยู่บ้านกรุงโรมอีกครั้งตามคำสั่งเขาโดยที่เขาให้ฉันนอนห้องเดียวกับเขา เราใช้ชีวิตด้วยกันแทบตลอดเวลายกเว้นก็แต่ตอนฉันไปเรียนกรุงโรมถึงจะยอมห่างบ้าง

“วากางเกงอยู่ไหนอะ”

เสียงกรุงโรมดังมาจากฉันบน ฉันวางจานอาหารเช้าลงบนโต๊ะก่อนจะหันไปตอบเขา

“ก็อยู่ที่เด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ