บทที่ 62 บทที่ 61
ตอนที่ 61
"โรมปล่อยวาลง วาเดินเองได้"
เสียงหวานเอ่ยบอกเมื่อกรุงโรมยังไม่มีท่าจะปล่อยเธอลงจากบ่า ระหว่างทางเดินถึงแม้จะไม่มีคนอื่นนอกจากลูกน้องของกรุงโรมแต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่อับอายลูกน้องของเขา
กรุงโรมหัวเราะในลำคอก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องของตัวเอง
"ก้มหน้า กูเห็นใครมองกูไม่ปล่อยไว้แน่"
ลูก...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 บทที่ 1
3. บทที่ 3 บทที่ 2
4. บทที่ 4 บทที่ 3
5. บทที่ 5 บทที่ 4
6. บทที่ 6 บทที่ 5
7. บทที่ 7 บทที่ 6
8. บทที่ 8 บทที่ 7
9. บทที่ 9 บทที่ 8
10. บทที่ 10 บทที่ 9
11. บทที่ 11 บทที่ 10
12. บทที่ 12 บทที่ 11
13. บทที่ 13 บทที่ 12
14. บทที่ 14 บทที่ 13
15. บทที่ 15 บทที่ 14
16. บทที่ 16 บทที่ 15
17. บทที่ 17 บทที่ 16
18. บทที่ 18 บทที่ 17
19. บทที่ 19 บทที่ 18
20. บทที่ 20 บทที่ 19
21. บทที่ 21 บทที่ 20
22. บทที่ 22 บทที่ 21
23. บทที่ 23 บทที่ 22
24. บทที่ 24 บทที่ 23
25. บทที่ 25 บทที่ 24
26. บทที่ 26 บทที่ 25
27. บทที่ 27 บทที่ 26
28. บทที่ 28 บทที่ 27
29. บทที่ 29 บทที่ 28
30. บทที่ 30 บทที่ 29
31. บทที่ 31 บทที่ 30
32. บทที่ 32 บทที่ 31
33. บทที่ 33 บทที่ 32
34. บทที่ 34 บทที่ 33
35. บทที่ 35 บทที่ 34
36. บทที่ 36 บทที่ 35
37. บทที่ 37 บทที่ 36
38. บทที่ 38 บทที่ 37
39. บทที่ 39 บทที่ 38
40. บทที่ 40 บทที่ 39
41. บทที่ 41 บทที่ 40
42. บทที่ 42 บทที่ 41
43. บทที่ 43 บทที่ 42
44. บทที่ 44 บทที่ 43
45. บทที่ 45 บทที่ 44
46. บทที่ 46 บทที่ 45
47. บทที่ 47 บทที่ 46
48. บทที่ 48 บทที่ 47
49. บทที่ 49 บทที่ 48
50. บทที่ 50 บทที่ 49
51. บทที่ 51 บทที่ 50
52. บทที่ 52 บทที่ 51
53. บทที่ 53 บทที่ 52
54. บทที่ 54 บทที่ 53
55. บทที่ 55 บทที่ 54
56. บทที่ 56 บทที่ 55
57. บทที่ 57 บทที่ 56
58. บทที่ 58 บทที่ 57
59. บทที่ 59 บทที่ 58
60. บทที่ 60 บทที่ 59
61. บทที่ 61 บทที่ 60
62. บทที่ 62 บทที่ 61
63. บทที่ 63 บทที่ 62
64. บทที่ 64 บทที่ 63
65. บทที่ 65 บทที่ 64
66. บทที่ 66 บทที่ 65
67. บทที่ 67 บทที่ 66
68. บทที่ 68 บทที่ 67
69. บทที่ 69 บทที่ 68
70. บทที่ 70 บทที่ 69
71. บทที่ 71 บทที่ 70
72. บทที่ 72 บทที่ 71
73. บทที่ 73 บทที่ 72
ย่อ
ขยาย
