บทที่ 8 บทที่ 7

เมียครับ 7

ทั้งคู่เคลิบเคลิ้มไปกับจูบหวานละมุนนานหลายนาทีก่อนที่มือหนาจะค่อยๆ ลูบไล้หน้าท้องเนียนแผ่วเบา

“อื้อ กรุงโรมอย่า”

เสียงเล็กร้องห้ามเบาหวิวราวกับอากาศที่พัดผ่าน กรุงโรมกระตุกยิ้มมุมปากก้มลงจูบซับซอกคอขาวจนเป็นรอยแดง

“อ๊า หยุดนะคะ”

คนเจ้าเล่ห์ไม่ฟังเสียงห้ามไล่จูบลงมาจากซอกคอขาวจนถึงแผ่นหลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ