บทที่ 24 หล่อเกิน ไม่กล้าคุย [1]

“กร...เดี๋ยวเย็นนี้ออกไปกินข้าวกับหนูนับดาวเขานะลูก แม่จองร้านไว้ให้เรียบร้อยแล้ว”

‘สุวิมล’ เอ่ยกับลูกชายด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“แม่ครับ” ทิวากรพ่นลมหายใจพรืด กดเสียงต่ำลงพยายามระงับโทสะของตน พลางเงยหน้าขึ้นสบตากับมารดาที่นั่งทานข้าวอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

เขาปฏิเสธไปชัดเจนแล้วว่าจะไม่ห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ