บทที่ 29 อย่าทำรอย [2]

“หึ...” เขามองตามร่างอวบอิ่มที่วิ่งหายไปแล้วก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างนึกเอ็นดู เมื่อเสียงเรียกเข้ายังคงดังอยู่อย่างนั้น ทิวากรจึงตวัดสายตาไปดูมือถือบนโต๊ะว่าใครเป็นคนโทรมา

‘แม่’

ชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอทำให้เขารู้สึกเหนื่อยใจเล็กน้อย คิดว่าเรื่องที่โทรมาคงหนีไม่พ้นเรื่องเดิมๆ ที่ทะเลาะกันอยู่ในช่วงนี้

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ