บทที่ 59 หลงหนูตั้งนานแล้ว [2]

วันนี้เธออยู่ในชุดเสื้อยืดแขนยาวรัดรูดสีขาวและกระโปรงยีนสั้นสีซีดสวมร้องเท้าผ้าใบสีเดียวกัน ดูทะมัดทะแมง และน่ารักจนเขาอดไม่ไหว โน้มเข้าไปหอมแก้มเธอฟอดหนึ่งให้หายคิดถึง

ฟอดดด

“อื้ออ~ หยุดนะคะพี่กร หนูขับรถไม่ได้เนี่ย”

“บอกแล้วว่าให้พี่ขับเอง”

“ไม่เอาค่ะ เดินทางมาเหนื่อยๆ จะให้พี่ขับได้ยังไง”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ