บทที่ 67 อย่าอ่อยได้ไหมคะ [2]

“หึ...”

คนข้างๆ หลุดขำออกมาทีหนึ่ง ชงกาแฟเสร็จก็เดินมากอดคนตัวเล็ก แล้วเคลื่อนมือขึ้นไปคลึงเต้าใหญ่ผ่านเสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอเบาๆ พลางกดจูบลงบนต้นคอขาวที่มีกลิ่นหอมของคนที่เพิ่งอาบน้ำมาหลายทีอย่างหลงใหล

“อึก...”

ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อย เธอหันไปค้อนใส่เขาพร้อมทำปากขมุบขมิบเสียงเบาบอกให้เลิกแกล้ง ก่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ