บทที่ 85 ปลอบโยน [1]

“ช่วงนี้ป้าเขาหายเงียบไปเลย...เดียร์ได้คุยกันบ้างไหมลูก?”

พอเริ่มทานอาหารเช้ากันด้วยกันพร้อมหน้า วิภาพรก็อดถามขึ้นไม่ได้ เพราะว่าตั้งแต่จันทร์ทิพย์ยืมเงินเธอไปสองแสน ก็หายหน้าหายตาไปนานแทบไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย

“ก็ไม่นะคะ...” ดารินทร์พยายามข่มน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด แม้ในใจจะยังนึกขุ่นเคืองกับเหต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ