บทที่ 99 อย่ายั่วสิ [2]

หลายวันต่อมา...

ดวงตาลึกโบ๋และสภาพผิวแห้งเกรอะกรังเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ กอปรกับผมเผ้ากระเซอะกระเซิงทำให้ดารินทร์แทบจำไม่ได้เลยว่าเคยรู้จักกับสองคนนี้

“อีเดียร์ มึงมาพากูออกไปใช่ไหม? รีบมาประกันตัวกูเร็วเข้า เรื่องที่เกิดขึ้นกูอธิบายได้!”

สองมือของจันทร์ทิพย์จับเหล็กสนิมเกรอะกรังในห้องขังไว้แน่น ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ