บทที่ 29 คิดเกรงใจ 2

“อันที่จริงคิดอยู่คนเดียวก็ได้นะคะ”

คิดคำนึงหันไปบอกชายหนุ่มที่เดินเข้ามาในบ้านด้วยความเกรงใจ แต่ทั้งที่ปากบอกว่าอยู่คนเดียวได้ หากสิ่งแรกที่ทำคือการวิ่งเข้าไปในห้องเก็บของ เพื่อคว้ากระเป๋าเดินทางใบใหญ่ของตนออกมา ก่อนจะเดินไปเก็บผ้าที่พ่อตากไว้หลังบ้าน มากองไว้ที่โซฟาบริเวณที่ติณณ์กำลังนั่งรอคอย

จ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ