บทที่ 32 นอนเป็นเพื่อนคิดหน่อย 2

“งั้นนอนด้วยกัน...” เพราะเห็นว่าดวงตาของเขากลับมาเป็นชายหนุ่มอำมหิตคนเดิม คือทั้งดุ ทั้งตำหนิและแอบรำคาญไปในคราวเดียวกัน คิดคำนึงจึงตอบกลับไปแบบทันทีทันใด ไม่ต้องคิดมากเลยด้วยซ้ำ เพราะเธอเองก็ไม่มีทางให้เขานอนพื้นแข็ง ๆ โดยที่ไม่มีฟูกเด็ดขาด

หากคำตอบของเธอมันทำให้เขาอึ้ง แต่ก็เพียงแค่ครู่เดียว เพรา...