บทที่ 47 พี่เตย์ พี่ติณณ์ น้องตาม 4

“ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ” คุณแม่ยังไม่รู้อะไร มันเป็นเรื่องจำเป็นต่างหาก... ถ้าวันนี้คิดคำนึงไม่ท้องเสียก่อน เขากับเธอก็คงมองหน้ากันไม่ติดต่อไป ไม่มีวันหรอกที่จะมาบรรจบกัน

“นู่น... มากันละ”

คิดคำนึงยังไม่ทันอธิบายอะไรไปมากกว่านั้น พี่น้องของติณณ์ก็โผล่มาให้เห็นจากชั้นสอง แปลกใจเข้าไปอีกเมื่อได้เจอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ