บทที่ 21 สับสน

พี่ไคโรหันมามองฉันด้วยสายตาเรียบนิ่ง ก่อนที่ฉันจะเห็นเหมือนเขายกยิ้มนิด ๆ ที่มุมปาก แล้วปั้นหน้านิ่งตามเดิม

“เค เดี๋ยวไปส่ง แต่งตัวแป๊ป” เขาพูดแค่นั้น แล้วปิดประตู

“เฮ้ยไม่เป็นไรแก เกรงใจ กลับเองก็ได้”

ใช่…พอรู้ว่าพี่ไคโรเป็นพี่ชายคาเรน ฉันก็ชักไม่อยากเป็นคู่นอนของพี่เขาอีกแล้ว กำลังคิดว่าจะหาทางชิ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ