บทที่ 30 ตัดใจ

แม้ว่าในหัวผมจะอยากคว้าแขนเล็กนั่นไว้มากแค่ไหน แต่ความเป็นจริงที่ผมทำได้เพียงยืนมองยัยตัวเล็กเดินออกจากประตูห้องคอนโดของผมไป

“พี่ชอบยัยนาบีหรือเปล่า”

ผมหันมองคาเรนที่ยืนจ้องผมอยู่

ชอบเหรอ? ผมก็ไม่รู้ว่าแบบนี้มันเรียกว่าชอบรึเปล่า รู้แต่อยู่กับเธอแล้วมีความสุข และไม่ชอบเวลาที่เพื่อนผมชอบมองเธอ

รู้สึก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ