บทที่ 42 หวงลูกสาวบ้างก็ได้

แล้วท่านทั้งสองก็ชวนผมคุยอยู่จนดึก ไม่สิเรียกว่าเป็นการโดนสัมภาษณ์มากกว่า แต่ทว่าพอคุยนาน ๆ ไป ผมกับคุณพ่อของนาบีกับรู้สึกเหมือนคุยกันถูกคอมากขึ้นเรื่อย ๆ

จนกระทั่งเกือบตีหนึ่ง

“ค้างที่นี่เลยไหมหรือจะกลับ” ท่านทั้งสองถามผม แต่ไม่รู้ว่าเป็นการถามเพื่อลองใจเล่นหรือเปล่านะ

“ไม่เป็นไรครับ คงไม่เหมาะเท่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ