บทที่ 6 ผู้ชายอันตราย

สี่ทุ่มที่ผับหน้ามอ.

“สรุปเจอยัง”

“ยังอะ” ฉันเอ่ยบอกกับเพื่อนอย่างเซ็ง ๆ เพราะนี่พวกเราก็นั่งมาร่ามชั่วโมงแล้ว แต่ฉันยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเขาคนนั้นเลย เห็นแต่รุ่นพี่คนอื่น ๆ หรือเป็นไปว่าบางทีรุ่นพี่คนนั้นอาจไม่มาวันนี้ก็เป็นได้

“อย่ายอมแพ้แก นั่งจ้องต่อไป” ยัยฌิรินเอ่ยให้กำลังใจฉันที่นั่งไม่เป็นสุข ส่วนพวกมันก็นั่งดื่มกันอย่างชิว ๆ ปล่อยให้ฉันนั่งมองคนเดินผ่านไปผ่านมาจนตาลายหมดแล้ว หรือจะยอมแพ้ดีนะ เพราะมองจนปวดตาไปหมดแล้วเนี่ย

“อ๊ะนั่น..” อยู่ ๆ สายตาของฉันก็ปะทะเข้ากับชายร่างสูงคนหนึ่งเขาเดินมาพร้อมกับผู้หญิงชุดรัดรูปสีดำที่ดูสวยและเซ็กซี่เอามาก ๆ แถมไม่ได้เดินกันอย่างธรรมดาด้วยนะ แต่เป็นการเดินโอบเอวโอบไหล่กันมาเลยจ้า และผู้หญิงที่เขาเดินโอบมาก็สวยสุด ๆ ไปเลยด้วย

“เจอแล้วเหรอ!” ยัยสไมล์ถามฉันอย่างตื่นเต้น

“ไม่แน่ใจว่ะแก แต่น่าจะใช่”

สายตาพยายามจ้องมองคนทั้งคู่อยู่ที่เดินโอบกอดผ่านไป ก่อนที่เขากับผู้หญิงสวยหุ่นแซ่บคนนั้นจะไปนั่งรวมกับกลุ่มเพื่อนของเขา

พอตูดถึงเบาะปุ๊บก็ใส่กันเลยจ้า

ฉันคงไม่ต้องอธิบายใช่ไหม-.-

โคตรเฟล

นี่สินะ ที่เขาว่ากันว่าผู้ชายคณะวิศวะเจ้าชู้มากแค่ไหน

เฮ้อ...ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย ถึงเขาจะหน้าตาดีและหล่อมากก็จริง แต่ลักษณะนี้เดาว่าเขาคงน่าจะโคตรจะเพลย์บอยตัวพ่อ แต่ก็นะ หน้าตาแบบนั้นสาวคนไหนบ้างจะไม่อยากควง

“ว่าไงคนไหนแก”

“น่าจะจำคนผิดอะ ช่างเถอะ นี่ก็ดึกแล้วพวกเรากลับกันเถอะ

ฉันเอ่ยบอกกับกลุ่มเพื่อนอย่างตัดใจ ในเมื่อรู้ว่ารุ่นพี่เขาน่าจะเป็นเป็นพวกเพลย์บอย แน่นอนว่าเขาคงไม่สนใจเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน และฉันเองก็ไม่รู้จะหาเหตุผลอะไรไปคุยเรื่องให้เขารับผิดชอบ

ในเมื่อ คนที่เอ่ยปากชวนเขาไปนอนด้วยก็คือฉัน

ส่วนเขาก็คงเชี่ยวชาญเรื่องการพาผู้หญิงไปนอนด้วย เอาเถอะคนแบบนี้คงไม่ปล่อยให้พลาด เรื่องป้องกันคงไม่น่ามีปัญหา และอีกอย่างถ้าเขาเป็นคนเลวแบบจัด ๆ พวกเรื่องที่จะถ่ายคลิปแบล็คเมล์ หรือแอบถ่ายอะไร คนอย่างเขาคงไม่น่าจะทำ เพราะถ้าทำคงมีผู้หญิงคนอื่นออกมาแฉ แต่นี่ไม่เคยได้ยินอะไรแบบนี้มาก่อน งั้นก็แสดงว่าเขาเป็นแค่ผู้ชายเจ้าชู้ทั่ว ๆ ไป

เอาเถอะ คิดซะว่ามันก็แค่วันไนต์กันตามประสาอารมณ์วัยรุ่น ฉันจะไม่เก็บไปใส่ใจแล้วกัน

“แต่แกยังไม่เจอผู้ชายคนนั้นเลยไม่ใช่เหรอ?”

“ช่างมันเหอะ พรุ่งนี้มีเรียนเช้าอีก กลับกันดีกว่า” ฉันเอ่ยบอกปัด ๆ ก่อนจะเรียกเช็กบิลทันที

“แน่ใจนะว่าจะไม่อยู่ต่อ” ยัยสไมล์ถามย้ำ

“เออ..มันก็แค่วันไนต์กันธรรมดาปะวะ อีกอย่างเขาก็ป้องกันช่างมันเถอะถือว่าเป็นประสบการณ์ของตัวเองไป”

ไม่ใช่ว่าฉันไม่เสียใจที่ตัวเองพลาด แต่คิดมากไปแล้วทำอะไรไม่ได้อะ มันย้อนเวลาไม่ให้เกิดเรื่องไม่ได้

หลังจากเช็กบิลเสร็จ ฉันกับเพื่อนก็ลุกขึ้นเดินออกจากผับทันที และทางเดินออกจากผับก็ต้องผ่านโต๊ะของผู้ชายคนนั้นด้วย

แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจ เพราะเขาเองก็คงไม่มีเวลาเงยมาสบตากับฉันหรอก มองอยู่แต่นมคนข้างๆ นั่นแหละ

...

หลังจากกลับมาจากผับฉันก็เข้าFacebookไปยังเพจคณะของวิศวะทันที ตอนนี้ฉันจำหน้าตาของพี่เขาได้แม่น หล่อขนาดนั้นแสดงว่ายังไงก็น่าจะมีเจ้าตัวโลดแล่นอยู่หน้าเพจบ้างแหละ

“นี่ไง!” ฉันร้องออกมาด้วยความดีใจ เมื่อในที่สุดก็เจอใบหน้าหล่อๆ นั่นสักทีแถมยังอยู่ในโพลอันดับหนุ่มหล่อของคณะวิศวะอีกด้วย

“ไคโร..”

ฉันเอ่ยชื่อของอีกฝ่ายออกมาเบา ๆ ขนาดชื่อยังเท่ห์เลยให้ตายเถอะ เมื่อรู้ชื่อแล้วฉันเลยเอาชื่อของเขาไปหาข้อมูลต่อแต่มันมีน้อยมากกว่าที่ฉันคิดเลยแหละ แค่ชื่อนามสกุลจริงในเฟสยังไม่ลงรายละเอียดมาให้เลย เพราะส่วนใหญ่คนที่ลงโพสต์คือลงแค่ไปอยู่ตามโพสต์หนุ่มหล่อซะมากกว่า

สาว ๆ งี้ กดไลค์กันตรึม แหงสิหล่อซะขนาดนี้

ความชอบงานอดิเรก ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นเหมือนคนอื่นที่มีงานอดิเรกแบบพวกรุ่นพี่บางคนที่เล่นกีตาร์ร้องเพลงหรือเป็นนักกีฬาอะไรเลย

แต่ชอบรถมากเป็นพิเศษ

อ่า...มิน่าเขาถึงไปแข่งรถ เพราะว่าชอบรถมากนี่เอง แต่ก็นะสุดท้ายแล้ว เขาก็แค่เป็นผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งที่เจ้าชู้ก็แค่นั้นเอง ซึ่งแน่นอนว่าฉันกับเขาน่าจะอยู่คนละโลก สาบานได้ว่าฉันจะไม่เข้าไปยุ่งหรืออะไรเกี่ยวกับเขาอีกเด็ดขาด ถึงแม้ฉันจะเสียตัวให้อีกไปแล้ว แต่ก็ทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อฉันเองก็ไม่ชอบเป็นของเล่นของใครเหมือนกัน

แค่ลองคิดเล่น ๆ ว่า ถ้าตัวเองต้องเผลอใจไปรักผู้ชายอย่างรุ่นพี่ไคโรก็จิตตกแล้วอะ คิดดูสิ วัน ๆ นึงฉันต้องมานั่งเครียดว่าคนที่ฉันชอบวันนี้เขาจะควงสาวคนไหนกันน้าแบบนี้เหรอ?

ยี้ไม่เอาเด็ดขาด

ช่างเถอะ ....หวังว่าเราคงไม่ต้องเจอกันอีก