บทที่ 17 ลีออน & ชีต้า 16 - ช่วยด้วย

ฉันรู้สึกใจหวิว ๆ ยังไงบอกไม่ถูก พอเป็นคนที่ถูกเมินเฉยแบบนี้แล้ว ก็อดนึกถึงคำพูดตัวเองวันนั้นไม่ได้ เขาคงโกรธเกลียดฉันไปแล้ว

“แกทำไมเราได้นั่งโต๊ะนี้ล่ะ” ฉันหันไปกระซิบถามพลอย เพราะโต๊ะนี้มีไว้แค่คนใหญ่โต แต่ทำไมเราได้มานั่งตรงนี้ ซึ่งไม่ใช่โต๊ะที่เราควรจะได้นั่งกันตั้งแต่แรก

“โต๊ะไม่พอแล้ว คนมาเยอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ