บทที่ 105 รู้สึกผิด

บทที่105 รู้สึกผิด

คุณป้าท่านนี้มองอบิเกลแล้วอึก ๆ อัก ๆ ไม่ยอมพูดอะไรออกมาสักที

“คุณป้ามีอะไรคะถ้าไม่มีแล้วหนูขอตัวไปเรียนก่อนนะคะ” เมื่อไม่พูดอบิเกลก็ไม่คิดจะเสียเวลารอ

“เอ่อ ๆ ป้าชื่อเฟื่องฟ้านะเป็นแม่ของข้าวฟ่างนะ อยากขอเวลาหนูสักครู่จะได้ไหม”

“…”

“…”

“…”

สามสาวหันมองหน้ากันอย่างไม่ได้นัด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ