บทที่ 50 รอยยิ้ม

บทที่50 รอยยิ้ม

พอย้ายกลับมาที่นั่งตัวเองก็จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่หลังจากที่ถูกมาวินนัวเนียอยู่นานสองนาน

“เกลอยู่บ้านเธอแต่งตัวแบบนี้เหรอวะ ที่บ้านเธอไม่มีใครว่าบ้างเลยรึไง” สิ่งที่อบิเกลพูดออกมาเมื่อครู่เข้าไม่ได้ฟังเพราะมัวแต่สำรวจชุดของเธอตอนเธอย้ายไปนั่งที่นั่งข้าง ๆ เกลสวมเสื้อยืดครอปลายแมวและส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ