บทที่ 91 พัฒนาขึ้น

บทที่91 พัฒนาขึ้น

ฟอด

“วิน!” อบิเกลยกมือขึ้นจับแก้มที่ถูกมาวินหอมเข้าไปฟอดใหญ่ ใบหน้าเหลอหล่ามองซ้ายมองขวากลัวใครจะเห็นเข้า มือเล็กฟาดเข้าที่ต้นแขนของเขาอย่างไม่แรงนัก

มาวินเดินเข้าไปสวมกอดอบิเกลจากด้านหลังวางปลายคางเกยไว้ที่หัวไหล่บางแล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้อบิเกลยิ้มกว้าง

“วินมีความสุขจังเลยเกล ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ