บทที่ 97 โยนความผิด

บทที่97 โยนความผิด

“ปล่อย ปล่อยกู” อบิเกลร้องขึ้นเมื่อถูกดึงตัวให้ลุกขึ้นแล้วล็อกตัวเอาไว้อีกรอบ

สายตาของอบิเกลพร่าเบลอเพราะเลือดที่หน้าผากไหลลงมามันดันเข้าตาและไหลลงมาเปรอะเปื้อนที่แก้ม

ปึง ๆ ๆ เสียงดังมาจากหน้าห้องน้ำจนทำให้คนที่อยู่ในห้องน้ำตอนนี้หยุดการเคลื่อนไหวแล้วหันไปมองตรงประตู

แกร็ก

เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ