บทที่ 52 ตอนพิเศษ 2

กิตติกรเองแม้ตอนที่แม่หายไปเขาจะยังเด็กมากจนแทบจำความไม่ได้ แต่เขากลับจำอ้อมกอดอันอบอุ่นนั้นได้ดี จำกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ติดอยู่บนเสื้อผ้าของแม่ จำสัมผัสมืออุ่นที่คอยลูบหัวก่อนนอน และเสียงกล่อมเบาๆ ที่คอยปลอบประโลมเวลาที่เขาร้องไห้งอแง ความทรงจำเหล่านั้นอาจเลือนรางไปตามกาลเวลา แต่ไม่เคยลบเลือนไปจากหัวใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ