บทที่ 3 ตอนที่ 2
เสียงลมหายใจแผ่วเบาดังอยู่ข้างใบหู ร่างโปร่งใต้ผ้าห่มผืนหนาค่อย ๆ ลุกตัวตื่นขึ้นมายามสายของวัน เปามองช่วงเอวของตนที่ถูกกอดเอาไว้แน่น ในตอนนี้ใบหน้าของเปาจึงแนบอยู่กับอกแกร่งแสนเนียนที่ถอดเสื้ออยู่ เขาเงยหน้ามองคนที่หลับพริ้มอยู่ด้วยลมหายใจสม่ำเสมอ
“มาร์ค..” เรียกเสียงแผ่วเบาเหมือนกลัวอีกฝ่ายจะตื่น ได้แต่บ่นในใจว่าจะกลัวมันทำไมนักหนาวะ
“....”
“มาร์ค” เปาเริ่มใช้มือแตะที่หน้าอกอมชมพู เขาเม้มริมฝีปาก ถ้าโดนกอดรัดแน่นขนาดนี้มีแต่ดิ้นเท่านั้นที่สามารถหลุดออกไปได้ คนผิวแทนจึงละสายตามองใบหน้าหล่อเหลาที่เขาคิดว่ามันเกินกว่าคนทั่วไป
“เฮียมาร์ค..”
“หืม..” พออย่างนี้ตื่นเลยนะมึง ใบหน้าคมหล่อที่อยู่ต่ำกว่าเบ้ปากก่อนจะค่อย ๆ ดันร่างกายออก
“เอาแขนออกกูจะลุก” เปาพูดเสียงขุ่นเมื่อเริ่มรู้สึกถึงแรงดันบางอย่างระหว่างขาอุ่นร้อน เพราะไอ้นี่มันแข็งยามเช้าน่ะสิ
“ขยับเข้าไป ถ้ากูมีอารมณ์มึงได้ร้องทั้งวันแน่ไอ้เปา” คนที่กำลังดิ้นออกจากอ้อมอกหนาถึงกับหยุดชะงัก เรียวตาคมเงยขึ้นมองอย่างเอาเรื่องอีกครั้งแต่ก็ไม่ได้ดิ้นอะไร เรียวจมูกโด่งที่น่าอิจฉาขยับลงมาซบกลุ่มผมก่อนจะเบ้หน้า
“ไอ้สัตว์เปา!.. ทำไมมึงไม่สระผมฮะ!” มาร์คตะคอกใส่ไอ้จอมสกปรกประจำห้องก่อนจะดึงปลายคางให้เงยขึ้นมอง
“ไม่มีเวลา จะสระไม่สระก็เรื่องของกู”
“เรื่องของกูพ่อมึงสิ เหม็นอย่างกับรังหนูมึงรีบลุกไปอาบน้ำเลยนะ” มาร์คว่าเสียงดุขยับลุกขึ้นขยี้หัวคิ้วอย่างปวดหัวแถมหงุดหงิดจนอยากถีบไอ้คนข้างกายให้คว่ำตกเตียง
“จะอาบไม่อาบก็เรื่องของ---โอ้ย!” ไม่ทันขาดคำท่อนขาแกร่งก็ออกแรงถีบไอ้เปาจนมันคว่ำตกเตียงไปจริง ๆ ร่างโปร่งที่เปลือยกายช่วงบนลุกขึ้นมาทันที
“ไอ้สัตว์มาร์ค กูเจ็บนะเว้ย!!”
“มึงได้เจ็บกว่านี้แน่ถ้ายังไม่ไปอาบน้ำ กูกระทืบมึงจริง ๆ นะไอ้เปาถ้ายังดื้ออีก” เปาถลึงตาใส่คนตัวหนาที่นั่งยกขาค้างอยู่บนเตียงก่อนจะเดินเกาไข่ตนเองไปคว้าผ้าขนหนูมาพาดไหล่
ร่างสูงโปร่งถอดเสื้อผ้าออกแล้วยืนแปรงฟันหน้าห้องน้ำ ปากก็พึมพำด่าคนด้านนอกไปด้วย หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็มายืนภายใต้ฝักบัวแล้วเปลี่ยนเป็นน้ำอุ่น
ซ่าาา
“อ่าา สดชื่นจริงโว้ย” พูดพลางเสยผมขึ้นรับน้ำ โดยเสียงน้ำที่ไหลกระทบพื้นมากมายทำให้เปาไม่รู้เลยว่ามีคนเดินเข้ามาทางด้านหลัง
หมับ!
“เชี่ย!” เปาสะดุ้งโหยงทันทีเมื่อตนเองโดนคว้าหมับเข้าที่หนอนน้อยของตนที่มันกำลังหลับพักผ่อน ดวงตาคมกริบตวัดหันมองไอ้ตัวต้นเรื่องที่กำลังแสยะยิ้มแล้วยกแขนขึ้นผ่านหัวเขาไป
“อาบน้ำอุ่นบ่อย ๆ มันไม่ค่อยดีนะรู้มั้ย”
ซ่าาา
“โอ๊ยกูหนาว” เปารีบยกแขนขึ้นทำท่าจะออกห่างจากน้ำแต่ก็ถูกคว้ารอบเอวเอาไว้แน่น มาร์คกระชากไอ้คนซกมกมายืนกลางน้ำแล้วใช้ท่อนแขนกักร่างสูงโปร่งเอาไว้ ใบหน้าของทั้งสองคนอยู่ห่างกันเพียงไม่ถึงคืบ เปามองใบหน้าคมหล่อที่อยู่เหนือกว่าตนนิดหน่อยเพราะอีกฝ่ายกำลังยิ้มทั้งที่มีน้ำไหลผ่านลงมาบนใบหน้า มันเป็นภาพที่ทำเอาหน้าอกข้างซ้ายเต้นตุบ ๆ มือหนาของคนผิวขาวเปลี่ยนจากการล็อกเอวเคลื่อนลงมาบีบสะโพกกลม
“โดนกูเอาท่าหมาบ่อยก้นกลมขึ้นนะเมีย” มาร์คแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อจมูกโด่งขยับเข้ามาคลอเคลียแก้ม พอทั้งคู่อยู่ใต้สายน้ำแบบนี้มันเหมือนว่ากลางกายจะร้อนระอุขึ้นมา เปาเหลือบสายตาลงมองด้านล่างก็ต้องผงะเมื่อเห็นแก่นกายอมชมพูของไอ้มาร์คกำลังตื่นตัวและแนบไปกับหน้าท้องลอนของเขา
“มาร์ค...” เรียกอีกคนเสียงแผ่วเหมือนจะค้าน เขาเคยโดนเอาในห้องน้ำแบบนี้ บอกเลยทรมานแทบขาดใจเพราะต้องยืน มาร์คลูบคลำไปตามหลังคอของเปาแล้วกดจูบบนริมฝีปากธรรมชาติ เขากวาดต้อนเรียวลิ้นหนาฉกชิงความหวานซ่านที่ติดยาสีฟันมานิดหน่อย รสจูบที่แสนจะวาบหวามทำเอาคนที่มีประสบการณ์โชกโชนแทบยอมแพ้ เปาหลับตาพริ้มเมื่อเรียวลิ้นของอีกคนยังไม่หยุดเล่นสนุกกับตน
“คนเหี้ยไรโตเป็นควายแล้วยังใช้ยาสีฟันโคโดโมะ” เปาเม้มริมฝีปากเมื่อไอ้มาร์คผละออกไป ร่างแกร่งกดจูบย้ำอีกครั้งที่แก้ม
“ก็มันติดมาตั้งแต่เด็ก” เปายกมือขึ้นเกาแก้ม ถึงเขาจะแปรงฟันด้วยยาสีฟันเด็กบ่อย ๆ แต่ก็สลับไปใช้ของผู้ใหญ่บ้าง น้ำยาบ้วนปากแสบ ๆ ก็ใช้ทุกครั้งมันยังจับรสได้อีกหรือวะ
“เดี๋ยวเฮียสระผมให้ ไปเอาเก้าอี้ไม้ตรงนั้นมา” เปาพยักหน้าเดินไปหยิบมันมานั่งลงตามคำสั่ง
“...”
“หันหน้ามาอั่งเปา” มาร์คพูดขณะเกลี่ยเส้นผมบนใบหน้าของเปาให้เสยขึ้นไป
“สระผมที่ไหนหันหน้าเข้าหากันวะ” เปาพึมพำแต่ก็ยอมทำตาม
“ยกแขนกอดเฮีย” เปาเงยขึ้นมองไอ้มาร์คก่อนจะยอมทำตามอีกครั้ง แม้ไม่เข้าใจอะไรมากว่าทำไมต้องท่านี้ แขนกล้ามปูยกกอดคนอายุมากกว่าแล้วหลับตาลงช้า ๆ เมื่อรู้สึกถึงการชโลมของยาสระผม
“ผมแข็งยิ่งกว่าขนหมาขี้เรื้อนอีกนะมึง” มาร์คบ่นอีกครั้งแล้วหันไปบีบยาสระผมอีกครั้งเป็นฟ่อนเต็มมือ เขาถูสลับกับเกาจนเปาต้องครางออกมาในลำคออย่างพอใจเพราะความสบาย มือหนาขยี้ซ้ำ ๆ เบาบ้างแรงบ้าง
“อย่าให้เข้าตาเปานะ”
“เออ” มาร์คตอบกลับแล้วบีบนวดให้อีก เรื่องให้เครียดก็ไม่มี นอกจากนอนใช้เงินแล้วออกแรดไปวัน ๆ หลังจากขยี้อยู่หลายรอบมาร์คก็ยืดแขนไปดึงฝักบัวออกมาแล้วเปิดน้ำล้างหัวให้ไอ้เปาที่ขยับเข้ามากอดเขาแน่น เงยหน้าขึ้นสูงกว่าเมื่อครู่
หลังจากล้างฟองเสร็จมาร์คก็ก้มลงเช็กกลิ่นผม พอไม่เหม็นสาปแล้วเขาก็สบายใจไปเปราะหนึ่งจึงหันไปคว้าครีมนวดมา
“ทำอะไรอีกวะ รอบเดียวก็พอแล้ว”
“อยู่นิ่ง ๆ เดี๋ยวกูตบคว่ำเลย นวดผมบ้าง” มาร์คยกมือขึ้นเหมือนทำท่าจะตบ คนที่อยู่ต่ำกว่าเลยเผลอสะดุ้งขยับเข้าไปกอดซบอกกว้าง
“ทีอย่างนี้ล่ะกลัวกู” มาร์คพึมพำดันไอ้เปาออกห่างนิดหน่อยแล้วทาครีมนวดลงบนกลุ่มผมดำ ความเงียบกลายเป็นสิ่งเดียวภายในห้องอาบน้ำ เปายังคงเงยหน้ามองมาร์คที่กำลังนวดกลุ่มผมดำเบา ๆ ริมฝีปากขบเม้มเข้าหากันเล็กน้อยเพราะอยู่ ๆ ก็เกิดอาการอายขึ้นมา
มาร์คเปิดน้ำแล้วราดหัวเปาอีกครั้ง พอผมนุ่มนิ่มขึ้นมาก็น่าสัมผัส จมูกโด่งลดลงดมอีกครั้ง กลิ่นเป็นที่น่าพอใจเขาจึงสลับลงมากดริมฝีปากลงบนแก้มไอ้เปาที่ตอนนี้มันกำลังแสดงสีหน้ามู่ทู่
“ทีหลังอาบน้ำแบบลวก ๆ อีกกูจะถีบมึงให้เข้ามาอาบใหม่” มาร์คพูดจบก็ดึงร่างโปร่งขึ้นแล้วบีบสบู่เหลวใส่มือตน มือหนาลูบไปตามผิวเนื้อสีแทนช้า ๆ สลับกับถูซ้ำ ๆ
“มาร์ค.. อึก.. ของมึงมันแข็งมาก” เปาให้อีกคนก้มมองดู แกนกายใหญ่ที่มีเส้นเลือดเป็นเส้นลากผ่านยาวน่ามอง ปลายหัวอมชมพูบานฉ่ำ
“ทำให้มันหดดิ ชนขากูตลอดเลย” เปาพูดเสียงเบา มองแต่ละทีก็คิดนึกไปตลอดว่ามันเข้ามาในร่างกายของเขาได้อย่างไร
“อยากได้ทองอีกเส้นมั้ย” เสียงแหบพร่ากระซิบข้างใบหู
ร่างสูงที่ขลับไปด้วยผิวสีแทนเรียบเนียนคุกเข่าลงบนพื้นห้องน้ำ ดวงตาคมมองแก่นกายใหญ่ที่กำลังชี้หน้าตนอยู่ ต่อให้ไม่ใช่ครั้งแรก แต่เขาก็ไม่ชิน
ริมฝีปากของเปาอ้ากว้างขึ้นก่อนค่อย ๆ ครอบครองแก่นกายใหญ่เข้าไป รสชาติจืดของแกนเนื้อตัดกับน้ำที่ปลายหัวทำให้เปารู้สึกมีอารมณ์ได้อย่างแปลกประหลาด เขาดูดรั้งตามคำสั่งการของสมองที่มันสั่งให้เขาทำ มือเองก็ยกขึ้นขัดรูดส่วนโคนเบา ๆ
“อืม.. อาา..” มาร์คหลับตาลงพริ้มเงยหน้าขึ้นมองฝ้าเพดานอย่างเสียวซ่าน เอวหนาสอบสะโพกเข้าไปอย่างเชื่องช้าเมื่อโพรงปากร้อนนี้กำลังทำให้เขาแทบขาดใจ
“เสียวชิบหาย.. อืม..” เปาผละออกมาหอบหายใจ เขาจับโคนสวยก่อนโลมเลียที่ปลายหัวฉ่ำน้ำแล้วอ้าปากครอบครองมันอีกครั้ง
“อึก...” เปาจับท่อนขาแกร่งที่เริ่มขยับเอวตามใจตนเอง ด้วยใบหน้าขึ้นสีแดงเพราะเริ่มรับไม่ไหว
“แฮ่ก.. กระแทกทำเหี้ยไร” เปาเช็ดน้ำลายตนที่มุมปากแล้วเงยหน้าด่าด้วยน้ำเสียงขุ่น ๆ
“อมเสียว” มาร์คแสยะยิ้มทำเอาคนต่ำกว่าเริ่มแสดงสีหน้าไม่ถูก
เปาหลุบตาต่ำไม่กล้ามองหน้ามาร์คอีกเลยใช้มือจับแก่นกายให้แนบไปกับหน้าท้องแกร่ง ลิ้นหนาตวัดเลียอวัยวะสองลูกด้านล่าง หยอกล้อจนมาร์ครู้สึกเหมือนตนเองกำลังโดนเอาคืน เปาอมพวงสองพวงนั้นเข้าปากพลางปรายตาขึ้นมองหนุ่มลูกครึ่งที่แสดงสีหน้าเหยเกอย่างเห็นได้ชัด เปากระหยิ่มยิ้มในใจก่อนลากลิ้นเลียไปตามลำยาวขึ้นมาจนสุดปลายหัวแล้วอมมันเข้าไปในโพรงปากอีกครั้ง
“อ่า.. เปา.. ซี้ดด..” เปาใช้มือลงไปช่วยชักรูดของตัวเองขณะใช้ปากสร้างความเสียวซ่านให้ไอ้บ้านี่ ร่างแกร่งเกร็งตัวจนกล้ามเนื้อกระเพื่อมเห็นได้ชัด มาร์คจิกเข้าที่กลุ่มผมหนาแล้วดันแกนกายเข้าไปลึกสุดโคนจนหนุ่มผิวแทนต้องใช้มือดันหน้าขาอีกฝ่าย น้ำรักสีขาวขุ่นมากมายไหลทะลักเข้าไปในโพรงปากร้อนระอุ เปาหลับตาแน่นเมื่อสัมผัสได้ถึงรสชาติ กว่าอีกคนจะยอมปล่อยก็ทำเอาร่างโปร่งแทบสำลัก ริมฝีปากเตรียมจะบ้วนบางอย่างทิ้งก็ต้องชะงักเมื่อปลายคางถูกบีบไว้แน่น ดวงตาคมดุลดสายตาลงมองใบหน้าไทยแท้ที่กำลังมีน้ำตาเอ่อคลอเพราะแรงกระแทกปากเมื่อครู่
“กลืนลงไปให้หมด”
“อึก...” เปาหลับตาปี๋กลืนน้ำบางอย่างลงคอไปจนหมด พอเงยขึ้นมองไอ้คนสั่งเห็นมันยิ้มพอใจอยู่ก็พาลหงุดหงิด ร่างโปร่งลุกขึ้นมองใบหน้าคมหล่อของมาร์ค
“ช่วยตัวเองไป” เปาผ่อนลมหายใจแรง ๆ ก่อนเริ่มลงมือสาวแก่นกายของตนเอง
“อ้ะ..” เปาสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อคนที่ว่าขยับเข้ามาโอบเอวเขาแล้วซุกไซ้ใบหน้าไปกับซอกคอ ปลายนิ้วยกขึ้นเขี่ยตุ่มไตกลางหน้าอกจนเปารู้สึกวาบหวาม
“มึงแกล้งกูอะ” เปาพึมพำ เขารู้ว่าไอ้มาร์คแกล้งที่จะไม่ช่วยเขา
“ก็ช่วยอยู่นี่ไง” มาร์คขบกัดลำคอแล้วฝังคมเขี้ยวจนเปาชะงัก มือเริ่มสาวเร็วขึ้นเพราะความปวดหนึบอยากปลดปล่อย
“อ่าา.. ซี้ดด” เปาเงยหน้าขึ้นคราง มาร์คขบเม้มไปตามกกหูแล้วใช้มือลูบไล้ซ้ำ ๆ บนเรือนร่างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของไอ้เปา
ริมฝีปากหนาดูดจ๊วบเข้าที่ยอดอกสีเข้มก่อนตวัดเรียวลิ้นจนคนที่กำลังช่วยตนเองแทบแข้งขาอ่อน มาร์คทำสลับข้างอยู่อย่างนั้นก่อนจะรับรู้ถึงความอุ่นร้อนที่สาดใส่ขาของเขา ใบหน้าเปาทรุดลงบนลำคอแกร่ง เปาหอบเหนื่อยมากกว่าทุกที มาร์คเพียงลูบแผ่นหลังกว้างเบา ๆ แล้วดันร่างสูงโปร่งออก
“อาบน้ำใหม่” พูดบอกแล้วจับไอ้เปาหันหลัง เขาเปิดฝักบัวให้น้ำหลั่งไหลลงมาอีกครั้งหลังจากหยุดเพราะกิจกรรมเมื่อครู่ มือหนาลูบไปตามเรือนกายขณะขบเม้มไปตามซอกคอ เปาหลับตาพริ้มรู้สึกดีที่มีมือนุ่ม ๆ ของไอ้มาร์คถูไถร่างกาย
“ไอ้สัตว์เปา..”
ผัวะ! “โอ๊ย!” เสียงตบดังลั่นจนหัวโยกคลอนแทบล้ม เปาหันมาถลึงตาใส่มาร์คอย่างเอาเรื่อง
“...”
“ตบกูหาพ่อมึงอะไอ้เหี้ยมาร์ค”
“ขี้ไคลไม่ขัดไอ้เหี้ยนี่ เดี๋ยวกูก็ซัดอีกที! มึงนั่งลงเลย” มาร์คง้างมือขึ้นเหมือนจะตบลงมาอีกทีจริง ๆ จนเปาต้องก้มหลบตามอัตโนมัติ
“มึงพูดดี ๆ ก็ได้ตบซะหัวกูลั่นเลย” เปาพูดเสียงมุบมิบก่อนจะยอมทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิม มาร์คหันไปหาที่ขัดขี้ไคล
“มีเมียทั้งทีก็สกปรกโสโครก น้ำก็อาบยาก อาบทีก็เหมือนวิ่งผ่านน้ำ”
“โอ๊ยยยยเจ็บ มึงขัดเบา ๆ สิวะ”
“ดื้อดึงทุกเรื่อง เรื่องตัวเองก็ดื้อ”
“โอ๊ยยยยกูเจ็บ!”
เปาน้ำตาซึมเหมือนโดนหินขูดคอเลยชิบหาย!
เปาเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสีหน้าบึ้ง ๆ หลังจากโดนไอ้มาร์คทารุณอยู่นาน เขาเปิดตู้เสื้อผ้าออกแล้วค้น ๆ หาเสื้อตัวเก่งมาใส่
“ไอ้มาร์ค!..” หันหลังตะโกนอย่างหงุดหงิด ร่างสูงแกร่งเดินเข้ามาพลางเลิกคิ้วขึ้นว่าเรียกทำไม
“เสื้อกูที่มึงซื้อให้อยู่ไหน ไอ้แบรนด์..” เปาทำหน้านึกแต่ช้ากว่าเพราะเจ้าของผมสีควันบุหรี่เดินเข้ามาหาแล้ว
“เสื้อผ้าไม่พับไม่เหี้ยไรสักอย่าง เดี๋ยวเป็นอย่างนี้อีกนะมึงค่าขนมไม่ต้องเอา” เปาที่กำลังจะอ้าปากเถียงถึงกับหุบฉับทันทีเหมือนสั่งได้ มาร์คหยิบเสื้อตัวหนึ่งออกมาจากตู้แล้วโยนใส่เปา
“ของตัวเองไม่เคยหาเจอ” มาร์คบอกแล้วออกแรงดันหัวเปาจนโยกเบา ๆ
“วันนี้กูไปเที่ยวนะ” เปากลั้นใจพูดออกไปขณะสวมใส่เสื้อลงแล้ว
“ไปกับใคร”
“ก็ไปกับพวกน้อง ๆ อะ” เปาบอกแล้วเดินตามมาร์คมาที่เตียง ร่างสูงสวมใส่ถุงเท้าแล้วหันมามองสายตาคาดหวังของไอ้ตัวดีก่อนจะพยักหน้า
“ห้ามกลับเกินสี่ทุ่ม” มาร์คพูดเนือย ๆ แล้วหยิบเงินในกระเป๋ากางเกงออกมา
“อะไรอะ สี่ทุ่มเนี่ยนะ” เปาพึมพำรับเงินมาจากหนุ่มลูกครึ่ง
“ไม่ต้องมาต่อรองกับกู ถ้ามึงกลับเกินนี้เจอกัน” เรียวตาคมหันสบกับเปาจนคนผิวแทนต้องเสหลบก่อนจะยอมพยักหน้า โหดกับกูตลอดเลยแม่ง
หลังจากมาร์คแต่งตัวเสร็จแล้วก็ดึงร่างโปร่งขึ้นมานั่งบนตัก
“สี่ทุ่ม ห้ามเมาด้วย พอจะกลับโทรบอกกูเดี๋ยวไปรับ ถ้ามีผิดไปจากที่กูสั่งหลุมศพมึงจะอยู่ที่ร้านนั่นแหละ” เปากลืนน้ำลายลงคอแล้วพยักหน้า จมูกโด่งเคลื่อนเข้ามาคลอเคลียซอกคอแล้วขยับขึ้นไปหอมแก้ม
ฟอดด เป็นเพียงฟอดสั้น ๆ แล้วผละออก เปามองตามร่างแกร่งที่เดินออกไปด้วยสายตาละห้อย
เดี๋ยวนี้เวลาอยู่กับกูน้อยแล้วนี่ เหอะ..
“มีแค่ตอนดึกที่มึงอยู่กับกูหนิ.. ยังจะมากักบริเวณให้กูอยู่คนเดียวอีก” เปาพึมพำแล้วทิ้งกายนอนลงบนเตียงกว้าง
แกร๊ก.. มาร์คชะงักเมื่อเห็นร่างของพ่อและแม่ของตน
“Surprise.. มาร์คัสลูกแม่.. คิดถึงจัง” หญิงวัยกลางคนเข้าไปสวมกอดร่างแกร่งของลูกชาย
“แม่แกอดคิดถึงไม่ไหวน่ะ” พ่อเอ่ยเสริมแล้วหันไปยิ้มให้แม่เหมือนมีพิรุธบางอย่าง
“จะไปเรียนแล้วเหรอลูก” คุณหญิงสัญชาติสวีเดนเอ่ยปากถามแล้วยิ้มกว้าง มาร์คพยักหน้า ยังดีที่คอนโดของเขามีสองชั้น ซึ่งห้องนอนอยู่ด้านบน
“อ้อค่ะลูก วันนี้แม่ว่าจะพาลูกไปทานข้าวสักหน่อย” เธอพูดพลางยิ้มเห็นฟันครบซี่
“ทานข้าวอะไร” มาร์คถามนิ่ง ๆ ซึ่งทำเอาผู้เป็นพ่อและแม่แทบยิ้มเก้อกับความเย็นชา ทั้งสองไม่ค่อยกล้าตอแยลูกมากนักเพราะไม่ได้เลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก มีแต่ส่งเงินให้เท่านั้นเนื่องจากทำงานอสังหาอยู่ต่างประเทศ แต่ทั้งสองก็รักลูกชายคนเดียวของตนมากเหมือนกัน
“พอดีแม่นัดหนูอิงดาวไว้-”
“ไม่ครับ”
“แต่เธอสวยมากเลยนะลูก.. ไม่สนใจหรือ”
“...”
“ถ้าสน-”
“ผมมีเมียแล้ว” มาร์คตอบอย่างไร้ความรู้สึก
“เอ่อ.. แต่เมียลูกเป็น”
“ผมรักเมียผมคนเดียวครับ”
